Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Le Relec, ook wel de abdij van Le Relecq genoemd, werd in 1132 gesticht door zeven monniken uit de abdij van Bévis, op een plaats die waarschijnlijk eerder bezet was door een Benedictijnse abdij die verbonden was met de heilige Paul Aurelien. Gelegen in de Queffleut vallei, aan de voet van het Arrée gebergte, het volgt de Cisterciënzer heerschappij, het combineren van gebed, studie en handwerk. De monniken ontruimen het land en ontwikkelen een innovatief landbouwsysteem, de Quevaise, en trekken boeren aan in ruil voor strikte gebruiksrechten.

De abdij bereikte zijn hoogtepunt tussen de 12e en 15e eeuw, ondanks plunderingen zoals die van 1375 door de troepen van de hertog van Lancastre. Het introduceert een verfijnd hydraulisch systeem, met vijvers, fonteinen (waaronder een gewijd aan Notre-Dame, beroemde miraculeuze) en grachten om de tuinen te irrigeren. De monniken spelen ook een sleutelrol bij de ontwikkeling van lokale toeristische activiteiten, waardoor de sociale opklimming van de rijke rijke boeren van de regio wordt bevorderd.

Vanaf de 16e eeuw daalde de abdij: niet-ingezeten handelsabatten volgden elkaar op, zoals André de Torsolis, benoemd in 1542 ondanks de oppositie van de monniken. Geschilderd tijdens de godsdienstoorlogen (vooral in 1598 door La Fontenelle), werd het gedeeltelijk gerestaureerd in de 17e en 18e eeuw, maar viel in ruïnes voor de revolutie. In 1789 woonden daar alleen Dom Verguet en drie andere monniken. De kerk werd in 1914 als historisch monument geclassificeerd.

De Quevaise, een systeem van egalitaire ambtstermijn opgelegd aan boeren, veroorzaakt blijvende spanningen. De quevaisiers, onderworpen aan zware verplichtingen (champart, klusjes, verbod op het sluiten van het land), verschillende keren weerzinwekkend, vooral in 1727. Aboli in 1789, dit systeem liet een sterke sociale voetafdruk, vaak geassocieerd met de opkomst van egalitaire ideeën in de regio. De abdij, nu eigendom van Finistère, verwelkomt nog steeds een jaarlijkse gratie op 15 augustus, en trekt duizenden gelovigen aan.

De abdij combineert romaanse stijlen (XII eeuw) en gotische stijlen (reshuffles uit de 15e en 18e eeuw). De gekerfde hoofdsteden, het 17e-eeuwse barokke altaarstuk en de in 2015 ontdekte muurschilderingen maken het tot een zeldzaam voorbeeld van de Cisterciënzerkunst in Bretagne. De ruïnes van de kloostergebouwen, de monumentale fontein van de achttiende eeuw en de vijvers herinneren aan het klooster en het agrarische verleden.

Sinds 2006 maakt de abdij deel uit van de Routes du Patrimoine in Finistère, een netwerk van gezamenlijk beheerde historische sites. Concerten en tentoonstellingen worden georganiseerd door de Abbati ar Releg vereniging, die haar culturele en spirituele rol in het Arrée gebergte volhardt.

Externe links