Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Dolmen van Tamania naar Oradour-sur-Vayres en Haute-Vienne

Patrimoine classé
Patrimoine Celtique
Dolmens
Haute-Vienne

Dolmen van Tamania naar Oradour-sur-Vayres

    Chez Lacroix
    87150 Oradour-sur-Vayres
Particuliere eigendom
Dolmen de la Tamanie à Oradour-sur-Vayres
Dolmen de la Tamanie à Oradour-sur-Vayres
Dolmen de la Tamanie à Oradour-sur-Vayres
Crédit photo : LauraLee2310 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Néolithique
Âge du Bronze
Âge du Fer
Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
2800 av. J.-C.
2700 av. J.-C.
0
1800
1900
2000
Néolithique final - Chalcolithique
Bouw van dolmen
XIXe siècle
Eerste zoekopdracht door F. Vandermarcq
14 juin 1971
Classificatie van historische monumenten
1980
Zoeken en herstellen
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Dolmen la Tamania (zaak D 22): Beschikking van 14 juni 1971

Kerncijfers

F. Vandermarcq - Archeoloog De dolmen opgegraven in de 19e eeuw.

Oorsprong en geschiedenis

Dolmen de la Tamanie is een megalithisch monument in de gemeente Oradour-sur-Vayres in het departement Haute-Vienne, in de regio Nouvelle-Aquitaine. Daterend uit het uiteindelijke Neolithicum of Chalcolithicum, kan het worden gekoppeld aan de lokale Artenacian cultuur. Deze eenvoudige, kleine dolmen onderscheidt zich door een dektafel in gneis die niet in verhouding staat tot de ondersteunende platen, wat suggereert dat de oorspronkelijke structuur gedeeltelijk verdwijnt. Merken van bestrating en zijwanden van steen werden geïdentificeerd tijdens opgravingen.

F. Vandermarcq, die al in de 19e eeuw was ingestort, herstelde de site in 1980 nadat het op 14 juni 1971 als historische monumenten was geclassificeerd. Archeologische opgravingen onthulden een bescheiden materiaal: ongeveer 50 keramische teasses, waaronder een versierd met groeven, evenals lithische gereedschappen (armen van pijlen, splinters). Deze artefacten bevestigen een bezetting tijdens de laatste Neolithische-Chalkolithische periode, gekenmerkt door grote sociale en technische transformaties in West-Europa.

De locatie van de dolmen, nabij een gneiss deposit (leptyniet) op ongeveer 1 km afstand, suggereert een lokale exploitatie van de middelen voor de bouw. Dit soort collectieve begrafenismonument weerspiegelt de culturele en religieuze praktijken van neolithische gemeenschappen, vaak gekoppeld aan de cultus van voorouders en de territoriale organisatie. De huidige staat, gedeeltelijk gerestaureerd, laat toe om de bouwtechnieken en rituelen geassocieerd met deze collectieve begrafenissen te bestuderen.

Externe links