Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Tuc de Houns is een 11e-eeuwse burcht in de gemeente Saint-Paul-en-Born in de Landes. Dit soort middeleeuwse vestingwerken, voorschoot de sterke kastelen, werd gevormd door een kunstmatige heuvel en verdedigingssysteem (gefosseerd, palisade). In het land Born waren deze kleiwerken 15 tot 30 meter in diameter en 4 tot 6 meter in hoogte, met een houten toren voor de heer en een benedentuin voor de boeren in geval van gevaar.

De Tuc de Houns onderscheidt zich door zijn twee motten: de ene steunde de seigneuriale toren, de andere, groter en minder hoog, diende als een bassist. Zijn naam komt van de tuc gascon (buffet) en Houns, gekoppeld aan Peter van Homs (Pedro de Hon), een schutter van de koning van Engeland. In 1255 bouwde hij een gebouw op een concessie van Hendrik III, ter verdediging van de samenvloeiing van de Canteloup en Escource beken, nabij de vijver van Aureilhan.

Deze castrale mots, symbolen van feodale macht, ontstond aan het begin van het tweede millennium met de opkomst van het seigneuriale systeem. Ze vertegenwoordigden aristocratische controle over land en mensen, vaak aan de oorsprong van toekomstige dorpen. In het land Born werden zeven soortgelijke overblijfselen geïdentificeerd, waaronder die van de Tuc de Houns, getuige van de middeleeuwse sociale en militaire organisatie.

De site was aanvankelijk dicht bij het oude dorp van de heilige Paulus, die werd opgericht op de oude Segosa. Lokale materialen (klei, steen) en een grote maar ongekwalificeerde arbeidskrachten kenmerkten deze structuren, in tegenstelling tot latere stenen forten. De Tuc de Houns illustreert dus een architectonische en politieke overgang tussen de An Mil en de 13e eeuw.

Externe links