Eerste schriftelijke vermelding 1516 (≈ 1516)
Fontein geciteerd in historische documenten.
XVIIIe siècle
Reconstructie van graniet
Reconstructie van graniet XVIIIe siècle (≈ 1850)
Bouwen aan de huidige structuur.
2 décembre 1929
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 2 décembre 1929 (≈ 1929)
Officiële bescherming van het monument.
1936
Overdracht naar de Jardin de la Perrine
Overdracht naar de Jardin de la Perrine 1936 (≈ 1936)
Ga van de oorspronkelijke locatie.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Openbare fontein: inschrijving bij beschikking van 2 december 1929
Oorsprong en geschiedenis
De Three Cross Fountain, ook bekend als de Puits-Rocher Fountain, is een emblematische gebouw van de stad Laval, in het departement Mayenne. De eerste vermelding dateert uit 1516, maar de huidige granietstructuur dateert uit de 18e eeuw. Oorspronkelijk was het op de hoek van de straten van Paradise en Hameau, voordat werd verplaatst in 1936 naar de huidige locatie, de Jardin de la Perrine. Deze reis was waarschijnlijk bedoeld om dit erfgoed te behouden en te integreren in een centrale groene ruimte van de stad.
De fontein onderscheidt zich door zijn architectuur, waar de mond en het bekken zijn beschut onder een half gebakken stam, een technische en esthetische eigenschap. Het werd genoemd als historische monumenten op 2 december 1929, het erkennen van zijn erfgoed waarde. Deze status beschermt niet alleen zijn fysieke structuur, maar ook zijn historische rol in het stedelijke landschap van Laval, waar publieke fonteinen een cruciale rol speelden in de watervoorziening en het gemeenschapsleven.
Voor zijn beweging was de fontein een verzamel- en bevoorradingspunt voor de bewoners van de buurt, wat het belang van fonteinen in pre-industriële steden weerspiegelt. In de 18e eeuw kende Laval, net als vele Franse steden, een sociale organisatie waar de toegang tot drinkwater een groot probleem was. Openbare fonteinen, vaak versierd en gelegen op strategisch kruispunt, diende ook als plaatsen voor gezelligheid en de overdracht van lokale informatie.
De overdracht van de fontein naar de Jardin de la Perrine in 1936 markeert een evolutie in de perceptie van erfgoed: van een utilitaire object, het wordt een decoratieve en gedenkteken element. Deze tuin, een grote groene ruimte in Laval, heeft sindsdien gezorgd voor een geschikte omgeving voor de presentatie van dit monument, terwijl bezoekers een deel van de stadsgeschiedenis kunnen ontdekken. De Driekruisfontein belichaamt aldus zowel het architectonisch erfgoed van de achttiende eeuw als de stedelijke transformaties van de twintigste eeuw.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen