Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Craon werd tussen 1773 en 1779 gebouwd door de architect Pierre Pommeyrol voor de Markies d'Armaillé, een lid van de Angelische adel. Dit kasteel werd geboren uit een familie heritage, het laatste, gepassioneerd over de jacht en het sociale leven, had dit kasteel opgericht als een tuffeau, mix Louis XVI en neo-klassieke stijlen. De ambachtslieden, van Limousin en Anjou, maakten een gevel versierd met bloemenslingers en een aangelegd park van 47 hectare, doorkruist door de Oudon rivier.

Tijdens de Franse Revolutie werd het kasteel een strategische kwestie. In 1790 verlieten de markies hem aan revolutionaire troepen en in 1793 achtervolgden de Vendéens van generaal d'Autichamp de Republikeinen. De gevechten van 1794 lieten sporen na: gevelde bomen, gestolen meubels en korte executies van generaal Vachot. De markies, gevangen gezet, ontsnapte aan guillotine maar stierf in 1806 zonder zijn nalatenschap terug te krijgen, keerde pas in 1816 terug naar zijn dochter.

In de 19e eeuw veranderde het kasteel meerdere malen van hand. In 1828 kocht Guillaume de Champagné het en zijn familie hield het tot de twintigste eeuw. Tussen 1897 en 1900, moderniseerde zijn afstammeling Alain de Champagné het interieur met Parijse en Haïtiaanse ambachtslieden, zoals de smeedijzeren trap of de Lounges van Lodewijk XVI. Het landgoed, met zijn fabrieken, oranjerie en 19e-eeuwse kassen, werd in 1971 geregeerd door Hélène de Langle, die in 1943 de rangschikking van 42 hectare behaalde.

Tegenwoordig combineert Craon Castle erfgoed en moderniteit. Open voor het publiek, het biedt tours, kamers en verhuur voor evenementen. De tuinen, gerestaureerd in de jaren negentig, combineren Franse symmetrie met Engelse landschappen, met een verborgen kapel, historische stallen, en een 19e-eeuwse koeler. Het domein blijft een getuigenis van de aristocratische architectuur van de Verlichting, gekenmerkt door revolutionaire omwentelingen en renovaties van de twintigste eeuw.

Externe links