Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

  2. Patrimoine
  3. Pays-de-la-Loire
  4. Vendée
  5. 85110 Saint-Germain-de-Prinçay

  6. Château des Roches-Baritaud

 Château des Roches-Baritaud à Saint-Germain-de-Prinçay en Vendée

Patrimoine classé
Maison des hommes et des femmes célèbres
Demeure seigneuriale
Château Médiéval et Renaissance
Vendée

Château des Roches-Baritaud

    9 Les Roches Baritaud
    85110 Saint-Germain-de-Prinçay
Particuliere eigendom
Musea van Frankrijk
Alle kastelen van Frankrijk
Photo de Château des Roches-Baritaud
Crédit photo : Raphaël Toussaint (1937–) Autres noms Nom de naiss - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1300
1400
…
1700
1800
1900
2000
XIIIe siècle
Eerste seigneuriële vermelding
1738
Wijziging van eigendom
1756
Aankoop door Beauharnais
12 juin 1957
Registratie voor historische monumenten
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De kerker; de trap; de toren; de versterkte poort van de omheining; gracht; sloten; de muren van de eerste verdedigingslinie, met inbegrip van de sporen en het noordwesten: opschrift bij bestelling van 12 juni 1957

Kerncijfers

Jean de Chateaubriant - Heer van de dertiende eeuw Oorspronkelijk eigenaar van het kasteel.
Jean-Antoine Olivier de Senozan - Aantal en koper Koper van het kasteel in 1738.
Claude de Beauharnais - Telling en eigenaar Koop het kasteel in 1756.
Claude de Beauharnais (fils) - Chief Wing Erfgenaam van het kasteel in de 18e eeuw.

Oorsprong en geschiedenis

Château des Roches-Baritaud, gelegen in de gemeente Saint-Germain-de-Prinçay in Vendée, is een 15e eeuws gebouw. Op 12 juni 1957 werd de kerker op de lijst geplaatst om zijn verdedigingselementen, waaronder de kerker, grachten en muren. Dit kasteel illustreert middeleeuwse militaire architectuur aangepast aan de seigneuriële behoeften van de tijd.

In de 13e eeuw behoorde het landgoed tot Jean de Chateaubriant en zijn familie bleef het tot 1738. Hij werd vervolgens overgenomen door graaf Jean-Antoine Olivier de Senozan en zijn vrouw, en verkocht in 1756 aan Claude de Beauharnais, alvorens over te gaan naar zijn zoon, hoofd van het eskader. In de 19e eeuw werd de Marchegay de Lousigny eigenaren, die eeuwenlange geschiedenis linken aan aristocratische families.

De beschermde elementen van het kasteel omvatten defensieve structuren zoals de sporen, de schelp en de versterkte deur, die haar strategische rol weerspiegelen. Hoewel de details van het exacte gebruik ervan gedeeltelijk blijven, getuigt de inscriptie ervan dat het erfgoed belangrijk is in de regio Pays de la Loire.

Externe links

Bladzijde Wikipedia
Bladzijde Monumentum