Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Aven Armand is een natuurlijke ondergrondse holte ontdekt in 1897 door Louis Armand, een lokale smid, vergezeld door Édouard-Alfred Martel en Armand Viré. Gelegen onder de causse Méjean in Lozère, is deze grot beroemd om zijn indrukwekkende stalagmieten, waarvan sommige 30 meter hoog zijn en een uniek "bos" vormen in Europa. De toegang tot de grot werd in 1927 vergemakkelijkt door het boren van een 208 meter lange tunnel, voorzien van treden, waardoor het terrein toegankelijk werd voor het publiek.

In 1963 werd een kabelbaan geïnstalleerd om bezoekers de honderden treden naar de hoofdhal, 100 meter ondergronds, te laten vermijden. Deze 193 meter lange kabelbaan met een hoogte van 54 meter is de enige uitrusting van dit type in Lozère. Het zal in 2025 worden vervangen als onderdeel van het honderdjarig bestaan van de opening van de site voor het publiek. Leven Armand, sinds 1941, staat ook bekend om zijn culturele verschijningen, zoals de opnames van Nolwenn Leroy's Gemma in 2017.

De grot werd ook geïllustreerd in een poging om het werelderfgoed van UNESCO in 1999 te registreren in een dossier van 18 locaties en 24 grotten in Zuid-Frankrijk. Hoewel het project in 2007 werd ingetrokken, blijft de Aven Armand een emblematische locatie van het speleologisch toerisme in Frankrijk, en trekt bezoekers vanwege zijn uitzonderlijke geologische formaties en zijn geschiedenis in verband met ondergrondse exploratie.

De hoofdhal, 110 meter lang en 60 meter breed, herbergt meer dan 400 stalagmieten van verschillende vormen, als gevolg van geologische factoren zoals waterdebiet en de chemische samenstelling van kalksteenafzettingen. Stalactieten zijn klein door snelle waterinfiltratie, waarbij de afzettingen geconcentreerd worden op stalagmieten. De holte, met een totale hoogte van 197 meter, is een opmerkelijk voorbeeld van het Franse karst erfgoed.

Externe links