Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

2 Mormant Bloem Bornes en Seine-et-Marne

Patrimoine classé
Mégalithes
Borne
Borne fleurdelysée
2 Bornes fleurdelysée de Mormant
2 Bornes fleurdelysée de Mormant
Crédit photo : Grefeuille - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

XIXe siècle
Époque contemporaine
1900
2000
XIXe siècle
Bouw van terminals
24 avril 1964
Historische classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Lys Flower Bornes nrs. 25 en 26: bij beschikking van 24 april 1964

Kerncijfers

Information non disponible - Geen karakter geciteerd De bronnen noemen geen acteurs.

Oorsprong en geschiedenis

De bloementerminals van Mormant zijn twee monumenten gelegen langs de nationale weg 19, in de gemeente Mormant, Seine-et-Marne. Deze bezienswaardigheden, gedateerd uit de 19e eeuw, onderscheiden zich door hun decoratie in fleur de lelies, een symbool van de Franse monarchie. Hun aanwezigheid op deze belangrijke wegas duidt op een rol van territoriale afbakening of historische markering, hoewel hun exacte functie niet expliciet wordt beschreven in de beschikbare bronnen.

Deze pilaren (genummerd tot 25 en 26) zijn sinds 24 april 1964 geklasseerd als historische monumenten en illustreren het belang van het behoud van de erfgoedelementen die verband houden met de weg en de symbolische geschiedenis van Frankrijk. Hun precieze locatie, dicht bij 158 Rue Général de Gaulle, wordt gedocumenteerd door de Mérimée en Monumentum bases. Deze pijlers maken deel uit van een bredere context van waardering van de overblijfselen van het verleden, typisch voor het beleid voor het behoud van de 20e eeuw.

De 19e eeuw, de periode van hun oprichting, komt overeen met een tijdperk van grote veranderingen in Île-de-France, gekenmerkt door de ontwikkeling van de wegeninfrastructuur en de bevestiging van nationale symbolen. De bloemen-achtige, zij het discrete, pilaren herinneren aan de link tussen het lokale grondgebied en de Franse monarchie geschiedenis. Hun classificatie in 1964 weerspiegelt een verlangen om deze materiële getuigenissen te beschermen, vaak verwaarloosd maar met collectief geheugen.

Externe links