Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De polishers van Bois de la Briche, in Souzy-la-Briche (Essonne), zijn twee, ontdekt tijdens archeologische verkenningen. De eerste, een 5 m lange zandsteenplaat, heeft drie gepolijste oppervlakken en een kom, terwijl de tweede, hellend bij 45°, twee kleinere gepolijste oppervlakken heeft. Deze resten zijn bewijs van prehistorische gereedschap polijsten activiteiten, hoewel hun precieze datering blijft onbekend.

In 1899, een slipstone in hetzelfde hout, onjuist geclassificeerd als een polisher, werd beschermd door ministerieel decreet. Deze historische verwarring werd later verduidelijkt: de plaats die bekend staat als het Polissoir komt eigenlijk overeen met een steen die gedeeltelijk door steengroeven wordt geëxploiteerd. Echte poetsmachines werden pas aan het begin van de 20e eeuw geïdentificeerd, met name dankzij het werk van G. Courty (1912) en recent onderzoek van C. Brossut.

Archeologische bronnen, zoals de werken van John Peek (1975) en Alain Bénard (2012), bevestigen het belang van deze polijsters in het megalithische erfgoed van Essonne. Hun classificatie onder historische monumenten onderstreept hun waarde, hoewel hun exacte locatie in het park van het Château de la Briche soms onduidelijk is. Deze platen bieden een zeldzame getuigenis van prehistorische technieken van grootte en polijsten in de regio Parijs.

Externe links