Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De gravin, opgericht in 1237 door Jeanne de Constantinopel, gravin van Vlaanderen, was oorspronkelijk een ziekenhuis voor de armen, pelgrims en voorbijgangers. Met molens en seigneursrechten nam hij in 1245 de heerschappij van Sint Augustinus over. Een brand in 1468 vernietigde de primitieve nederzetting, resulterend in de wederopbouw van de ziekenkamer (1468-1472) en de begane grond van het kloostergebouw (1477-1482). Deze 15de eeuw blijft, typisch voor de Vlaamse architectuur in steen en steen, de eerste grote fase van de geschiedenis markeren.

Een tweede brand in 1649 verwoestte de kapel en de kloostergebouwen, die leidde tot de wederopbouw van de vloer van de slaapzaal van de zusters (1649-1652) en de bouw van een nieuwe kapel (1652-1657), versierd met wandtapijten en barokke schilderijen. Julien Destrée, een architect uit Lille, bouwde vervolgens de gevel op de rue de la Monnaie, waarbij Renaissance en lokale invloeden werden gemengd. Het hof van eer werd in 1724 gesloten door een klassiek paviljoen, dat de huidige verschijning van het ensemble voltooide.

Het museum werd in 1939 verlaten na dienst te hebben als ziekenhuis en weeshuis. In 1923 en 1991 werd een historisch monument gebouwd, dat nu opmerkelijke interieurs (betegelde keuken, ziekenkamer, kapel) en huizencollecties bevat die het leven van Lille in de 17e en 18e eeuw traceren. Een educatieve tuin herschept middeleeuws gebruik van medicinale planten.

De patiëntenkamer, een uitgestrekte stenen ruimte in Lezennes, roept middeleeuwse ziekenhuizen op zoals Beaune, met zijn bedden en muurniches. De kapel, gedecoreerd door Arnould de Vuelz (tabel De presentatie van de Maagd) en versierd met weldoenersschilden, illustreert het lokale patronage. De molen Saint-Pierre, aangrenzende vestige, herinnert aan de originele geschenken van gravin Jeanne, terwijl tijdelijke tentoonstellingen deze plek animeren belast met ziekenhuis en sociale geschiedenis.

De architectuur van de site weerspiegelt zijn opeenvolgende reconstructies: 15e eeuwse ogivale gewelven, 17e eeuwse renaissance gevels, en 18e eeuwse classicisme. Lokale materialen (steensteen, zandsteen, witte steen) en interieurdecoraties (vederen, houtwerk) getuigen van Vlaams vakmanschap. Het museum, beheerd door de stad Rijsel, bestendigt dit erfgoed door middel van bezoeken, workshops en audiogestuurde apparaten, met behoud van de herinnering aan het verleden.

Jeanne de Constantinopel, oprichter, en Julien Destrée, 17e eeuwse architect, zijn de sleutelfiguren van dit monument. Hun erfgoed is terug te vinden in de middeleeuwse en barokke structuren, maar ook in de opeenvolgende functies van de plaats: ziekenhuis, hospice, weeshuis, en dan museum. De Hospice Countesse belichaamt vandaag de overgang van ziekenhuisgeschiedenis naar erfgoedvalorisatie in de Hauts-de-France.

Externe links