Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame d'Etival-en-Charnie Abbey werd in 1109 opgericht door Raoul VII de Beaumont, burggraaf van Beaumont, en de kluizenaar Saint Alleaume, discipel van Robert d'Arbrissel. Gelegen in het bos van Charnie, werd het gebouwd met lokale stenen (calcareous en rode zandsteen), waardoor het een donkere schaduw. De bisschop van Mans, Hildebert de Lavardin, vestigde de Benedictijnse heerschappij, geïnspireerd door de abdij van de Pre. De abdij werd een plaats van macht, met 31 abdijen van adellijke families in Maine, zoals de Beaumont, Laval of Brienne, tot de sluiting in 1790.

De abdij, herbouwd na een brand in 1511, strekte zich uit over 1.200 hectare en herbergde vijvers, smederij en een molen. Het was een cultureel thuis (vertalingen, religieuze werken) en een toevluchtsoord tijdens de Inquisitie en Revolutie. In 1789 werden zijn 20 nonnen verdreven, en de abdij, verkocht voor 30.000 pond (tegen een geschatte 400.000 pond), diende als steengroeve. Vandaag de dag blijft alleen de noordelijke kruisel van het transept over, getransformeerd in een kapel, met romaanse en gotische elementen.

Opgravingen in 1901-1902 onthulden het volledige plan van de abdij, waaronder de kerk, het klooster en de kloostergebouwen. De kapel, gerestaureerd in 1901 onder leiding van Robert Triger, werd gerestaureerd om te aanbidden. Enkele van de vicomtes van Beaumont, ontdekt in 1848, zijn bewaard gebleven in het Musée du Mans. De abdij was ook het toneel van een drama in 1944, toen verzetsstrijders bij zijn vijver werden neergeschoten door de Duitsers.

Etival-en-Charnie, voorheen een onafhankelijke parochie, was verbonden aan Chemiré-en-Charnie in 1809. In de 19e eeuw stond het dorp bekend om zijn ganzenfokkerij, uitgevoerd naar Engeland. De kapel, geclassificeerd als een historisch monument in 1973, herbergt nu opmerkelijke elementen zoals een muurschildering van een abdij, een 15e eeuwse grafsteen en een altaarstuk van 1780.

Externe links