Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Sainte-Cécile de Solesmes Abbey is een Benedictijner klooster opgericht in 1866 door Dom Guéranger, restaurateur van het kloosterleven in Frankrijk. Dit klooster, het laatste van zijn fundamenten, is de vrouwelijke tegenhanger van de abdij Saint-Pierre de Solesmes en de eerste vrouwelijke stichting van de toekomstige Congregatie van Solesmes. In tegenstelling tot de mannelijke kloosters die tijdens de Revolutie werden afgeschaft, hadden sommige kloosters van Benedictijnse nonnen het overleefd, maar Dom Guéranger had oorspronkelijk niet van plan om een vrouwelijke tak te creëren.

De stichting van de abdij werd mogelijk gemaakt dankzij Jenny Bruyère, een jong meisje dat de geestelijke dochter van Dom Guéranger werd. Ze uitte haar verlangen om zich aan God te wijden volgens de heerschappij van Sint Benedictus en de spiritualiteit van Solesmes. Het klooster, dat snel werd gebouwd, werd Heilige Cecile genoemd vanwege de toewijding van Dom Guéranger aan het Romeinse martelaarschap. Jenny Bruyère, nu Cecile Bruyère, was de eerste abdis.

De abdij onderscheidt zich door zijn gehechtheid aan de liturgie en de Gregoriaanse vlakte, zoals benadrukt door Joris-Karl Huysmans in La Cathédrale (1898). De kerk, in de gotische stijl van de 13e eeuw, is versierd met motieven gewijd aan Saint Cecile, patroon van muzikanten, en herbergt een reproductie van de heilige gissant. In tegenstelling tot de andere vrouwelijke kloosters van die tijd, is de spiritualiteit van St. Cecile gebaseerd op liturgische oefening, verre van de gebruikelijke methoden van gebed.

De invloed van de abdij gaat verder dan de grenzen van de gemeente. De grondwetten van Cécile Bruyère, met de steun van Dom Guéranger, beïnvloeden vele Benedictijnse kloosters in Frankrijk en daarbuiten. Een opmerkelijk kenmerk is de restauratie van het vrouwelijke abdijschap met zijn traditionele eigenschappen (ring, borstkruis, lacrosse) en de vernieuwing van het ritueel van de wijding van maagden. De abdij stichtte ook kloosters in Senegal (1967) en Martinique (1977).

Verschillende abdijen markeerden de geschiedenis van het klooster, waaronder Cécile Bruyère (1867-1909), centrale figuur van de stichting, en Claire de Sazilly, verkozen in 2011. Hun leiderschap stelt de gemeente in staat een strenge kloostertraditie uit te breiden en te bestendigen, waarbij gebed, werk en spirituele invloed worden gecombineerd.

Externe links