Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Abbatial boerderij van Louroux, oorspronkelijk Benedictijnse priorij opgericht in de 11e eeuw door de abdij van Marmoutier, maakt deel uit van een strategisch monastisch domein van het bisdom Tours. De site, omgeven door een ommuurde omheining met ophaalbrug en gracht gevoed door de Echandon, herbergt emblematische gebouwen: een 12e eeuws prioraal huis gerenoveerd in de Renaissance, een 13e eeuwse Sint Sulpice kerk, en een gotische getijdenschuur (1478 De priorij werd in de 16e eeuw omgetoverd tot een boerderij onder het communataire regime, en ging vervolgens onder het beheer van het aartsbisdom Tours in de 18e eeuw voordat ze verkocht werden als nationaal goed in 1791.

Het complex, gekenmerkt door bouwcampagnes van de 12e (uitgestorven Romaanse logis, kerk), de 13e (klicher, vestingwerken), de 15e (dimièregrange, torentjes) en de 16e eeuw (renaissance herontwikkeling), weerspiegelt de politieke en religieuze evoluties van de Touraine. De monniken maken gebruik van vijvers (Xe Xe eeuw), landbouwgronden en seigneuriale rechten, terwijl conflicten, zoals de Religieoorlog (1598), de gebouwen gedeeltelijk beschadigen. In de 18e eeuw werden grote werken (reconstructie van het kerkkoor, renovatie van de daken) gefinancierd door het snijden van de eeuwenoude futai, die de aanpassing van de site aan de economische behoeften illustreren.

Gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten in 1973 (kerk) en 1975 (gevels, daken, fuye), de priorij was het onderwerp van grote restauraties in de jaren 2000 door de gemeenschap van gemeenten van de Grand Liguellois. De opgravingen en dendrochronologische studies onthullen een complexe stratigrafie, het mengen van romaanse overblijfselen (begraven baaien, buttress), middeleeuwse defensieve elementen (hoffelijkheid, poternob) en moderne landbouwontwikkelingen. Vandaag, open voor het publiek, de site hosts culturele evenementen en een toeristisch hub project dat waarde hecht aan zijn architectonische en landschap erfgoed.

De geschiedenis van de Louroux is ook die van de opeenvolgende eigenaren: de abdijen van Marmoutier zoals Hugues des Roches (XIIIe eeuw), die de site versterkt, aan figuren zoals Matthieu Gautier (XVIe eeuw), initiatiefnemer van renaissancewerken, of aartsbisschop Joachim de Conzie (XVIIIe eeuw), laatste heer voor de revolutie. De landbouwhuurovereenkomsten van de 17e tot 18e eeuw, waarin vijvers, landgoederen en seigneursrechten zijn beschreven, verlichten het economische leven van het landgoed. De verkoop als nationaal eigendom in 1791 aan Robert Godeau, vervolgens de overdracht aan lokale families (Mourruau in de 20e eeuw), markeerde zijn passage in het particuliere erfgoed voor zijn publieke overname.

De ronde dovecote (1400 bouten), de middeleeuwse latrines geïntegreerd in de behuizing, of de boekhoudkundige graffiti van de tiendenschuur illustreren de klooster- en landbouwdagelijkse. De vijvers van de Roseaux (52 ha) en Beaulieu (4 ha), gecreëerd door de monniken, getuigen van hun hydraulische meesterschap, terwijl de nabijgelegen Gallo-Romeinse villa (plaats Mazère) herinnert aan de oude bezetting van het grondgebied. De priorij, met zijn kerk met geheim meubilair (Christus van de zeventiende eeuw, tabernakel van 1711), belichaamt zo bijna een millennium van religieuze, seigneuriële en boerengeschiedenis in Touraine.

Externe links