Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Saint-Pierre de Preuilly-sur-Claise werd in 1001 gesticht door Effroy, heer van Preuilly en La Roche-Posay, met goedkeuring van koning Robert II de Vrome in 1012. Gewijd door de aartsbisschop van Tours Archambauld van Sully, herbergde het aanvankelijk de relieken van Saint Melaine in een zijkapel. Vanuit een kruisbeeldplan geïnspireerd door Benedictijnse abdijen, onderscheidt het zich door zijn doorloop, zijn drie apsal kapellen en zijn vierkante pilaren met zuilen, versierd met bijna 300 historische hoofdsteden die gebladerte, fantastische figuren en menselijke scènes vertegenwoordigen.

In de 15e eeuw werd het gebouw geconsolideerd door toevoegingen van uitlopers, terwijl onder het heiligdom een crypte werd gebouwd. De in 1867 ingestorte klokkentoren werd in 1873 herbouwd met een pijl bedekt met gelakte tegels, geïnspireerd op de hospices van Beaune, een ongebruikelijke stilistische keuze voor de regio. Het glas in lood, dat dateert uit de 19e en 20e eeuw, completeert de grote restauraties van deze periode. De abdij, oorspronkelijk het hart van een Benedictijner klooster, heeft architectonische overeenkomsten met de abdij van Fontgombault, met gedeeltelijk zichtbare kloostergebouwen (logis de l'abbé, overblijfselen van het klooster).

De abdij van Preuilly-sur-Claise is in 1840 geclassificeerd als een historisch monument. Zijn originaliteit ligt in zijn gedesoriënteerde plan, waar het schip niet overeenkomt met de as van het koor, een bijzonderheid benadrukt door historici als Charles Huysmans. De beelden, toegeschreven aan Denis' werkplaats, maken het tot een belangrijke getuigenis van de Romaanse kunst in Touraine. Aangrenzende abdijgebouwen, verkocht als nationaal eigendom tijdens de Revolutie, omvatten nog steeds de abdijmolen en canonieke huizen van de 15e-15e eeuw.

De geschiedenis van de abdij is verbonden met die van de Barony of Preuilly, de eerste van Touraine, waarvan de heren een belangrijke regionale rol speelden, vooral tijdens de honderdjarige oorlog. In 1369 werd het gerestaureerd onder Eschivart VI met de hulp van Bertrand du Guesclin. In de 16e-17e eeuw, de oorlogen van de religie beschadigde een deel van het gebouw, als gevolg van spanningen tussen lokale katholieken en protestanten. De Revolutie beëindigde de monastieke aanwezigheid, die al in 1789 tot een handvol monniken werd teruggebracht.

In de 19e eeuw kreeg de abdij opnieuw aandacht, zoals blijkt uit de geschriften van Charles Audigé en Abbé Bourassé (1846). De restauraties van dit tijdperk, hoewel controversieel voor hun eclectische stijl (geglazuurde pijl), stond het behoud ervan toe. Vandaag de dag, het gebouw blijft een actieve plaats van aanbidding en een grote toeristische site, met rondleidingen georganiseerd door de Archeologische Vereniging van Preuilly, met de nadruk op de hoofdsteden en de turbulente geschiedenis.

De geografische context van Preuilly-sur-Claise, gelegen aan de grenzen van Touraine, Berry en Poitou, legt haar strategische en culturele rol uit. De vallei van La Claise, rijk aan tuffeau, bood bouwmaterialen, terwijl het nabijgelegen bos (Parc de Boussay) en de omliggende heide een landschap kenmerkt door middeleeuwse geschiedenis. De abdij, met zijn Poterno Museum en zijn kasteelresten, vormt een samenhangend erfgoedcomplex, dat de evolutie van een kleine kloosterstad in een landelijk dorpje Tourangeau illustreert.

Externe links