Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Witte abdij van Mortain, opgericht tussen 1112 en 1115 in opdracht van Savigny, werd Cistercianus in 1147. Het werd gebouwd op het land van Willem, zoon van de Graaf van Mortain en halfbroer van Willem de Veroveraar. De abdij, gebouwd tussen 1170 en 1205, beschikt over een Latijns kruisplan met een uniek schip en een plat bed, typisch voor primitieve gotiek. De capitulaire zaal, het klooster en de kelders zijn nog steeds aanwezig, getuige van de cisterciënzer soberheid.

Na de Franse Revolutie werd de abdij in 1822 door François Dary omgetoverd tot een seminarie. Tussen 1923 en 2011 zal het achtereenvolgens de Spiritans huisvesten, een moederschap tijdens de Tweede Wereldoorlog, dan de gemeenschap der Zaligsprekingen. Zijn geschiedenis weerspiegelt de religieuze en sociale omwentelingen van Normandië, van de middeleeuwse basis tot zijn moderne toepassingen.

De Witte Abbey was een bescheiden priorij, met landerijen, tienden en fiefs in het gebied, zoals de Barony van Montfutrel. Ondanks perioden van achteruitgang, vooral tussen 1350 en 1650, waar ze haar status als abdij verloor, bleef ze lokale invloed behouden. De meubels, zoals de 17e en 19e eeuwse kraampjes, en de gebouwen gedeeltelijk geclassificeerd in 1920, maken het tot een belangrijk religieus en architectonisch erfgoed van het Kanaal.

De Arthuriaanse legende nodigt zichzelf ook uit in de geschiedenis: sommige onderzoekers, zoals Jean-Charles Paynen, zien het als een plek geïnspireerd door de verhalen van koningin Helen, die de sluier in een "witte abdij van nonains" neemt. Deze hypothese versterkt zijn mysterie en zijn anker in de Normandische verbeelding.

Onder de uitstekende figuren, St. Adeline, stichter stierf in 1125, en Vital de Savigny, de eerste geestelijke gids, markeerde zijn geschiedenis. De abdijen en priesters, zoals Clemence de Sousville of Marie-Madelaine Marin, leidden de abdij tot de revolutie. Marcel Lefebvre startte daar in 1945 een seminar, waarin Afrikaanse missionarissen werden opgeleid.

De ruimtelijke organisatie van de abdij, zichtbaar op het Napoleontische kadaster, volgt het klassieke cisterciënzerplan: gebouwen rondom het klooster, ten zuiden van de kerk. Ondanks de verwoesting in verband met het kleine seminarie, blijven de twee-nave capitulaire hal, de kelder en de galeries van het klooster, met hun 12e eeuwse arcades, als getuigenissen van het middeleeuwse verleden.

Externe links