Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame abdij van Beaulieu-en-Rouergue, ook bekend als de Belloc abdij, is een Cisterciënzer stichting uit 1144, opgericht op verzoek van Adhémar III, bisschop van Rodez, en Archambaud van Cuzoul. In de vallei van de Seye (voormalig Rouergue) werd ze na het bezoek van Sint Bernard de 45e "dochter" van Clairvaux. Zijn eerste donateurs waren lokale heren zoals Archambaud, die Alphonse Jourdain vergezelden in een kruistocht in 1146, en nobele families zoals de Valletta, die verschillende abtten verzorgden.

In de 13e eeuw kende de abdij zijn gouden eeuw: de oorspronkelijke gebouwen werden herbouwd (hoofdzaal, refter, huizen), en de Seye werd gechanneld om de vissers te voeden. De kerk, begonnen na 1272 dankzij een geschenk van bisschop Vivian de Boyer (genaamd "tweede oprichter"), keurt een Latijns kruisplan met een uniek schip en een heptagonaal apse koor. Het klooster, oorspronkelijk vierkant, werd gebouwd in de 14e eeuw. De kerkelijke gaven (Kerken van Ginalen, Lézac, enz.) bevestigen haar invloed.

De oorlogen van de religie markeerden een scherpe daling: de abdij werd geplunderd in 1562, het verliezen van klooster en porterie. In de 17e tot 18e eeuw gaven de abdijen opdracht om gedeeltelijke restauraties uit te voeren (restkluizen, abdijhuizen), maar de revolutie leidde tot de verkoop als nationaal goed in 1791. Omgebouwd tot een boerderij, werd het gered in extremis in 1875 door een ranglijst, het vermijden van een geplande ontmanteling voor Saint-Antonine. Prosper Mérimée komt tussenbeide voor het behoud ervan.

In 1960 kochten het echtpaar Pierre Brache en Geneviève Bonnefoi de ruïnes en voerden ambitieuze restauratiewerken uit, ondersteund door het Nationaal Monumentencentrum. In 1973 richtten zij een centrum voor hedendaagse kunst op, dat hun collectie van 1.300 werken (periode 1945/1975) aan de staat overlaat. Vandaag de dag combineert de abdij middeleeuwse erfgoed (kerk, capitulaire hal, kelder) en moderne kunst, met behoud van sporen van de 17e eeuwse reconstructies (zuidgebouw, dovecote).

Architectuur illustreert de kerk (57 m lang) de sobere Cisterciënzer stijl: gewelven op dogische kruisen, apsis zevenzijdig, en een achthoekige lantaarn op het kruis van de transept. De capitulaire hal, voor de kerk, heeft zes dogische gewelven op zuilen. De kelder (21 m lang), bedekt met tien gewelven, diende ook als basis voor de converse slaapzaal. De zwembaden, aangedreven door de gekanaliseerde Seye, getuigen van monastieke techniek.

Geklasseerd als historisch monument in 1942 wordt de abdij beheerd door het Nationaal Monumentencentrum. Zijn duale erfgoed, religieus en artistiek, maakt het een unieke site, waar middeleeuwse geschiedenis, Cisterciënzer architectuur en hedendaagse creatie kruisen. De familie van La Valette, de bisschoppen van Rodez en de beschermheren van de twintigste eeuw hebben achtereenvolgens zijn lot bepaald.

Externe links