Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Sainte-Marie de Boulaur werd in 1142 gesticht door Pétronille de Chemille, abdisse de Fontevraud, met de steun van de aartsbisschop van Auch en de graaf van Astarac. Dit klooster, een van de armste van de orde, werd afgeschaft tijdens de Franse Revolutie, vervolgens gerestaureerd in de 19e eeuw voordat werd verlaten in 1903 volgens de wetten van de uitzetting van gemeenten. Zijn naam, Bonus Locus ("Good Place"), inspireerde die van het dorp Boulaur.

In 1949 herleven Benedictijner nonnen het kloosterleven door de Cisterciënzer heerschappij over te nemen. De gemeenschap, aanvankelijk bescheiden (5 nonnen in 1979), groeide na 1981 dankzij de toevloed van roepingen gekoppeld aan de oorzaak van de zaligverklaring van Claire de Castelbajac. De abdij, opgericht in 1990, zwermt in 1998 richting de abdij van Rieunette bij Narbonne. In 2020 telt het 27 nonnen en onderscheidt het zich door biologische landbouwproductie (fromage, jam, bier).

De architectuur van de abdij combineert romaanse, gotische en renaissancestijlen, met een kerk met dikke steunbalken, een bed met gesneden strips, en een 17e eeuwse klooster met een 13e eeuwse maagd met kind, bijgenaamd de Belle Dame de Boulaur. De fresco's van de 14e eeuw sieren de gewelven van het koor, terwijl smeedijzeren roosters van de 18e eeuw de voorgrond versieren. Het klooster, geregistreerd met historische monumenten in 1972, combineert middeleeuws erfgoed en hedendaagse dynamiek.

De gemeenschap, geleid door abdises als Marie-Pia Le Thomas (1990-2000) of Emmanuelle Desjobert (sinds 2012), woont op haar permacultuurboerderij en de verkoop van verwerkte producten. In 2022 sloten acht nonnen zich aan bij Notre-Dame des Neiges Abbey, wat een nieuwe fase in haar spirituele en economische bereik markeerde. Het project van een Cisterciënzer schuur uit de 21e eeuw, met respect voor de lokale architectuur, illustreert haar ecologische en erfgoedbetrokkenheid.

Externe links