Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Clairmarais werd in 1140 gesticht door Gonfroi, gezonden uit Saint-Bernard, volgens de regels van de Orde van Cîteaux. Oorspronkelijk werd het bedrijf beschouwd als een Benedictijns huis voordat het een Cistercianus werd onder impuls van Bernard de Clairvaux. Gonfroi en twaalf monniken van Clairvaux vestigden zich in het woud van Rihoult, vlakbij Saint-Omer, en bouwden een eerste oratorium gewijd aan de Maagd Maria. De site, aanvankelijk moerassig, heette Claris Mariscus vanwege zijn omgeving. De abdij vestigde zich permanent op haar huidige locatie in 1161, met land beperkt maar verrijkt door opeenvolgende donaties.

In de decennia na de oprichting profiteerde de abdij van talrijke schenkingen van land en huur van lokale edelen, zoals Thierry d'Alsace (Comte de Flanders), Mathieu de Lorraine en Arnould I de Guînes. Deze geschenken, vaak bevestigd door charters, liet Clairmarais uit te breiden en te bloeien. In 1176 plaatste Philippe d'Alsace, graaf van Vlaanderen, de abdij onder zijn bescherming en gaf hem land in Loon-Plage, vrij van feodale rechten. Deze landen, genaamd Enna's censen werden een bron van conflicten vanwege de schade die werd veroorzaakt door konijnen en geschillen over het onderhoud van dijken.

De abdij genoot zijn hoogtepunt met maximaal 100 religieuze en 200 gespreksbroeders, en bezat een rijk begaafde kerk (beiaard van 19 klokken, ramen, sculpturen), evenals agrarische en ambachtelijke bijgebouwen (brasserie, bakkerij, enz.). Na 600 jaar geschiedenis en 59 abbots, werd het ontbonden in 1791 tijdens de Franse Revolutie. Zijn eigendom werd verkocht als nationaal eigendom, en slechts een paar gebouwen, zoals de abdij boerderij, overleefde. In 2019 werd een ambachtelijke brouwerij heropend, die de brouwactiviteit van de monniken volhield.

De abdij, dochter van Clairvaux en afhankelijk van Cîteaux, werd in 1946 geclassificeerd als historisch monument voor zijn ruïnes en in 1987 voor zijn boerderij, duivenhuis en middeleeuwse overblijfselen. Zijn opmerkelijke abdijen waren Gonfroi (eerste abt), Hubert Raoul (auteur van een verhaal over Alexandre Farnese), en Charles-Omer Deschodt (laatste abt, verdreven in 1791). Persoonlijkheden als Dom Jean Ballin, een monnik en columnist uit de 16e eeuw, lieten ook hun stempel achter.

De abdijarchieven, gedeeltelijk verspreid, omvatten een cartular, waarvan 11 (1153 Deze documenten getuigen van schenkingen en conflicten in verband met de abdij, vooral met de heren van Guînes en de kastanjes van Bourbourg. Vandaag de dag herinneren de ruïnes en de boerderij, met zijn 18e eeuwse paviljoen, zich zijn glorieuze verleden.

Externe links