Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Notre-Dame de Clermont Abbey, opgericht in 1150 door Guy IV de Laval, is de 63e directe stichting van Clairvaux Abbey en de eerste Cisterciënzer nederzetting in Lower Maine. Het werd de necropolis van de familie Laval, met prestigieuze begrafenissen zoals die van Guy VI van Laval of Béatrix van Bretagne. De abdij werd genoemd als een historisch monument in 1957 (kerk en converse gebouw) en in 1987 (porterry), en de site werd vermeld in 2022.

De Romaanse kerk, 60 meter lang en 18 meter breed, volgt de voorschriften van Bernard de Clairvaux: afwezigheid van overbodige decoratie, vierkante bed, en schip vergezeld van nadelen. De kloostergebouwen, herbouwd in de 17e en 18e eeuw, weerspiegelen de evolutie van monastieke gewoonten, met meer luxe appartementen en open cellen aan de buitenkant. De abdij ervoer verstoringen onder de lof (vanaf 1506) en tijdens de godsdienstoorlogen, waar de monniken hun toevlucht moesten zoeken in Laval.

De abdij werd verkocht als nationaal eigendom in 1794 na de Franse Revolutie, vervolgens omgezet in een boerderij in de 19e eeuw. In de 20e eeuw viel het in ruïnes voordat het gedeeltelijk werd gerestaureerd door particuliere eigenaren uit 1954. Vandaag de dag, de site behoudt belangrijke overblijfselen zoals de kerk, de porterry, de bouw van conversanten, en de omliggende vijvers, getuige van zijn klooster verleden en zijn rol in de lokale geschiedenis.

Clermont stichtte in 1204 een abdijdochter, Fontaine-Daniel, en profiteerde van talrijke geschenken van de seigneurs van Laval, die daar tot de 15e eeuw werden begraven. Onder zijn abdijen werden twee bisschoppen van Rennes (Philippe in 1178 en Herbert in 1181). De abdij was ook een plaats van verzet tijdens de bisschopsbezoeken, zoals in 1402, waar de monniken de toegang tot de bisschop van Le Mans weigerden.

De huidige gebouwen omvatten de deuropening (noordingang), het gebouw van de Vaders (nu gastheer van een receptie en tentoonstellingen), en de ruïnes van de gewone mensen. De kerk, in de vorm van een Latijns kruis, heeft een imposante transept en absidiale kapellen die kenmerkend zijn voor de Cisterciënzer architectuur. De gebruikte materialen, zoals leisteen en graniet, evenals de afwezigheid van siersculptuur, weerspiegelen de bezuinigingen die door de orde worden bepleit.

De Franse Revolutie markeerde het einde van de abdij: de laatste monniken vertrokken in 1792, en de klokken en het dak lood werden in beslag genomen. De cartridge werd vernietigd door brand en de 800 delen van de bibliotheek werden verspreid. In de 19e eeuw, gekocht door een Laval familie, werd het een boerderij, voordat restauraties begonnen in de 20e eeuw om dit uitzonderlijke erfgoed te behouden.

Externe links