Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van de Madonna-des-Prés was een katholieke priorij gesticht in de 4e kwart van de 11e eeuw, genoemd in 1075 als een afhankelijkheid van de abdij van Saint-Pons van Nice. Het werd gegeven aan deze laatste door de zonen van de burggraaf Raimbaud van Nice, waaronder Pierre (Bisschop van Sisteron vervolgens Vaison), Laugier le Roux en Rostan, evenals hun neef Laugier-Rostaing. Deze plaats van aanbidding, eerst in de gemeente Levens, illustreert primitieve Romaanse kunst en werd in 1247 ook door Paus Innocent IV bevestigd.

In 1109 gaf Laugier, burggraaf van Nice, zijn Fief de Levens aan Saint-Pons, die het bewaarde totdat het werd gekocht in 1251 door Charles d'Anjou, graaf van de Provence. In de 14e eeuw werd de priorij verenigd met die van Saint-Blaise. Verkocht als nationaal goed tijdens de Revolutie, verloor de kerk haar gevel en een deel van haar apsidiolen. Vandaag, alleen bed en crypte blijven, de laatste is de best bewaard gebleven. Het gebouw werd in 1965 geclassificeerd als een historisch monument.

Architectureel ligt de Madonna-des-Prés tussen de kerken van Valdeblore en Villevieille, volgens historicus Jacques Thirion. Zijn crypte, half-ingevoerd en gebogen, vormt een rechthoek afgewerkt met een hemicycle. De overblijfselen, geïntegreerd in moderne gebouwen, getuigen van het verleden als de eerste plaats van Levenese aanbidding. Opgravingen en studies, zoals die van Archchaam (2011), hebben het mogelijk gemaakt de geschiedenis en structuur ervan te verduidelijken.

Externe links