Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Lachalade, oorspronkelijk La Chalade genoemd (van de Latijnse Scala Dei, "Schaal van God"), werd rond 1120 opgericht door twee Benedictijner monniken, Robert en Ricuin, op zoek naar eenzaamheid. Oorspronkelijk vanuit de abdij van Saint-Vanne de Verdun vestigden ze zich in deze afgelegen plaats van de Argonne. Na een turbulent vertrek (de ene werd Abbé de Beaulieu, de andere sloot zich aan bij Trois-Fontaines), keerde Ricuin terug met Cisterciënzer monniken om een permanente gemeenschap op te richten. In 1127 begon het werk van de abdijkerk, gewijd in 1136, in een gestripte stijl typisch voor de Cisterciënzer orde: architectonische soberheid, sober leven gecombineerd gebed en handwerk.

De abdij gedijt snel dankzij royale donaties, waardoor de creatie van bostegels en glaswerk. In 1147 richtte ze de abdij van Chehéry op, een teken van haar expansie. Aan het einde van de 13e eeuw werd een nieuwe, grotere kerk gebouwd om de groeiende gemeenschap tegemoet te komen. Rond 1340 werd een vijfhoekige apsis aangenomen, een zeldzame concessie aan de architectonische evolutie van de periode. De funeraire platen van de jaren 1270-1280, nog steeds zichtbaar, getuigen van deze periode.

De daling begon met de invoering van het prijzenswaardige regime in 1583, waar buiten abbots, zoals Charles de Broglie of Claude de Tudert, inkomen kreeg zonder er te verblijven, verzwakken kloosterdiscipline. Ondanks een poging tot hervorming geïnspireerd door de Feuillants in 1637, impulsief door Richelieu, zag de 18e eeuw de kracht smelten tot ongeveer tien monniken voor de revolutie. In 1791 werden de kloostergebouwen verkocht als nationaal eigendom, en de kerk, geplunderd, werd parochie.

De abdijkerk, geclassificeerd als historisch monument in 1862 dankzij Abbé Chaput, heeft zware schade opgelopen tijdens de twee wereldoorlogen (dak in 1940). Gedeeltelijk gerestaureerd in 1968 met behulp van dorpelingen (donaties van tomettes creëren van een uniek mozaïek), het is nu in renovatie om zijn originele tegels en zijn historische glas-in-lood ramen te vinden. De Vereniging van Vrienden van de Abbatiale Kerk van Lachalade (AAEAL), opgericht in 1989, werkt voor het behoud ervan.

Opvallende Cisterciënzer filiatie: Lachalade is een dochter van Trois-Fontaines, kleindochter van Clairvaux en achterkleindochter van Cîteaux, die haar anker illustreert in de kloosterhervorming van de 12e eeuw. Het klooster (1678), het enige goed bewaard gebleven overblijfsel van de kloostergebouwen, en het Abbatial Palace (1706) herinneren aan de barokke restauratie inspanningen, in tegenstelling tot de oorspronkelijke eenvoud.

Externe links