Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Morimond Abbey, opgericht in 1115 door Olry d'Aigremont en zijn vrouw Adeline de Choiseul, is de vierde abdij van de Cisterciënzer orde, na La Ferté, Pontigny en Clairvaux. Zijn naam, afgeleid van de Latijnse mori mundo ("dood aan de wereld"), weerspiegelt het monastieke ideaal van verzaking. Geïnstalleerd in een vochtige en beboste vallei aan de grenzen van Lotharingen en Champagne, werd het eerst gebouwd van hout voordat werd herbouwd in steen. De groei was snel: al in 1119 nam ze deel aan het opstellen van het Charter of Charity, oprichter van de Cisterciënzer organisatie, en stuurde monniken naar abdijen, zoals Bellevaux of Kamp in Duitsland.

Morimond speelde een sleutelrol in de uitbreiding van de Cisterciënzer in Midden- en Oost-Europa, die direct ongeveer dertig abdijen stichtte en indirect meer dan tweehonderd, met name in Oostenrijk, Polen en Bohemen. Otton de Freising, zoon van de markgraaf Léopold III van Oostenrijk, werd abt voordat hij benoemd werd tot bisschop van Frissue in Beieren. De abdij verwelkomde ook edelen als Évrard de Mons, die, na een porcher incognito, kloosters in Duitsland stichtte. Haar invloed breidde zich zelfs uit naar Spanje, waar ze in 1187 onder haar geestelijke jurisdictie werd geplaatst.

De abdij ervoer verwoesting tijdens de godsdienstoorlogen (1572) en de Dertigjarige Oorlog (1636), voordat hij definitief werd verlaten na de Franse Revolutie in 1791. De gebouwen, verkocht als nationale goederen, dienden als steengroeve voor naburige dorpen. Tegenwoordig zijn er alleen nog archeologische resten over, zoals de hydraulische infrastructuur en de kapel Sainte-Urschule (15de eeuw). Sinds 1925 is de site beschermd onder de historische monumenten, en opgravingen sinds 1998 hebben geleidelijk haar verleden onthuld. De Vereniging des Amis de Morimond, opgericht in 1990, werkt voor behoud en verbetering, met restauratieprojecten zoals die van porterie (2019).

Externe links