Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Saint-Julien de Tours vond zijn oorsprong aan het begin van de zesde eeuw, toen Clovis I, na zijn overwinning in Vouillé in 507, richtte een oratorium gewijd aan de Notre Dame tussen de kathedraal en de Basiliek van Sint Martin. Deze plaats van gebed, gelegen op een oud pad langs de Loire, werd een pool van attractie voor monniken afkomstig uit Auvergne. Rond 575 stichtte Grégoire de Tours daar een Benedictijnse gemeenschap door overblijfselen van St Julien neer te leggen, ter geboorte van de abdij.

In de 9e eeuw werd de abdij verwoest door Normandische invallen (853), daarna herbouwd onder impuls van aartsbisschop Théotolon in de 10e eeuw. Deze laatste vestigde de heerschappij van Sint Benedictus, bouwde een eerste abdijkerk (gewijd in 943) en trok daar Cluni monniken aan. De volgende eeuwen werd de abdij verrijkt met landbouwgrond en privileges, zoals de belastingvrijstelling, terwijl interne conflicten en bijkomende schade, zoals tijdens het beleg van Tours door Geoffroy Martel in 1043.

De grote reconstructie van de abdij vond plaats in de 11e eeuw onder pater Gerbert, in romaanse stijl, met een karakteristieke klokkentoren. De twaalfde eeuw markeerde de climax van Saint-Julien, die haar invloed in Touraine en gesticht aangesloten prioriteiten uitbreidde. Echter, een storm in 1224 vernietigde het schip, waardoor de wederopbouw in gotische stijl (1243 De abdij werd vervolgens een monumentaal complex begrensd door de straten Colbert, Voltaire en de oevers van de Loire, die een sleutelrol spelen in de urbanisatie van Tours.

Vanaf de 14e eeuw begon de abdij af te nemen: het aantal monniken nam af, en de abt (vanaf 1540) negeerde Benedictijner discipline. De oorlogen van de religie en de Franse revolutie versnelden haar decadentie. In 1790 werden de monniken verspreid en werden de gebouwen in 1798/1999 als nationaal eigendom verkocht. De kerk, die in 1816 werd omgevormd tot een postkantoor, werd in extremis gered door haar classificatie in de historische monumenten in 1840 en gerestaureerd in de 19e eeuw.

De vernietiging van de Tweede Wereldoorlog (1940 en 1944) heeft de klokkentoren, het schip en de kloostergebouwen ernstig beschadigd. Sinds 1960 hebben restauratiecampagnes de kerk, de capitulaire zaal (nu de tentoonstellingszaal), de kelders (het Museum van Wijnen van Touraine) en de slaapzaal van de geestelijken (Museum van Metgezellen) behouden. De abdij Saint-Julien blijft vandaag de dag, hoewel gedeeltelijk uitgestorven, een uitzonderlijke getuigenis van het religieuze erfgoed van Tourangeau, van de Merovingische oorsprong tot de gotische architectuur.

Externe links