Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij Onze-Lieve-Vrouw van Tamié werd in 1133 opgericht door monniken uit de abdij Bonnevaux, gestuurd door aartsbisschop Peter van Tarentaise. Gelegen in de vallei van Tamié, het profiteert van landdonaties van de lokale heren en de Graaf van Genève, waaronder weiden en landbouwgrond. Vanaf 1171 plaatste Paus Alexander III zijn goederen onder pontificale bescherming, wat het regionale belang bevestigde. De eerste decennia werden gekenmerkt door materiële moeilijkheden, genoemd in de biografie van Sint-Peter door Geoffroy d'Hautecombe (1184), die al het maken van kaas noemt.

In de loop der eeuwen leed de abdij aan branden, epidemieën en plunderingen, terwijl het regime van eerbetoon (benoeming van abdijen door externe autoriteiten) het beheer ervan verzwakte. Abbés als Pierre de Beaufort (1537 Een hervorming werd in 1677 gestart door Abbé Jean-Antoine de la Forest, geïnspireerd door de Trappe, die het kloosterleven en de economische activiteiten nieuw leven inblies: kaas maken (met de hulp van Zwitserse kaasmakers), houtkap en staalfabriek via een hoogoven gevoed door lokale bossen. In 1792 werd de abdij afgeschaft.

Na decennia van verlating werd de abdij in 1861 gerestaureerd door trappisten van de abdij van Grace-God. De monniken herleven de tarweproductie, waardoor de gemeenschap financieel wordt gered. In de 20e eeuw werd de abdij een plaats van spirituele (hotels, retraites) en economische (fromagerie genereren van € 1,5 miljoen/jaar in 2023). Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende het als toevluchtsoord voor weerstanden. Tegenwoordig bestendigen de 27 monniken de Benedictijnse regel, waarbij gebed, werk (omvorming van 4 ton melk/dag) en gastvrijheid worden gecombineerd, terwijl de melk ecologisch wordt gewaardeerd tot biogas.

De abdij is ook verbonden met historische figuren zoals de monniken van Tibhirine (waarvan er twee uit Tamié kwamen) en de stichting van de Little Singer aan het Boskruis (1907), hoewel de monniken niet direct deelnamen. De klokkentoren, herbouwd na de revolutie, en zijn molens (met inbegrip van een getransformeerd in een ontvangstcentrum) getuigen van zijn aanpassing aan de tijd. De AOP Tamié kaas, gemaakt volgens een Gruyère recept ingevoerd in 1677, blijft zijn embleem.

De abdij mixt middeleeuwse overblijfselen en 19de eeuwse reconstructies, als de toren zonder pijl gerestaureerd door Sardijnse ingenieur Ernesto Melano (1827). Zijn heraldische wapens (d-azur naar zilveren chevron) herinneren zich zijn connectie met de familie Chevron, de donor van de site. De bibliotheek, gedeeltelijk verwoest in 1793, en de verloren archieven beperken de kennis van bepaalde periodes, maar pauselijke bubbels en kadasters (zoals die van 1730) documenteren zijn uitgebreide land heritage, van Savoyard alpen tot Bugey land.

Externe links