Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van de dames van Tusson, opgericht in de 12e eeuw door Robert d'Arbrissel, was een dubbele priorij van de orde van Fontevraud, gelegen in een afgelegen plaats van Charente. De bouw begon in 1112 na conflicten met de abdij van Nanteuil, opgelost door de bisschop van Poitiers. De kerk, gewelfd met koepels, werd versterkt tijdens de Honderdjarige Oorlog met een vierkante toren met moorddadige kruizen. Het klooster, omgeven door muren uit de 14e eeuw, bloeide dankzij de huur en tienden ontvangen op zijn land.

In de 16e eeuw ging Marguerite de Navarra, zus van Francis I, er vier maanden met pensioen en componeerde gedichten als Le Navire en Les Prisons. Deze manuscripten, herontdekt in 1895, getuigen van zijn literaire activiteit tijdens dit verblijf. In de 17e eeuw was er ook een groot conflict: de abdis van Fontevraud, Louise de Bourbon, probeerde Tusson een strafblad op te leggen, in strijd met de statuten van de orde. De nonnen, gesteund door het Parlement, wonnen in 1637.

De site had een verfijnd hydraulisch systeem, die beide priorities met water via ondergrondse kanalen leverde. Na de revolutie werd de abdij een nationaal goed: de kerk en de kloostergebouwen werden gesloopt, waardoor alleen het ouderlijk huis overbleef en bleef als de versterkte toren en een ogivale pilaar van de dertiende eeuw. Deze ruïnes, geclassificeerd als historische monumenten in 1952 en 2016, herinneren aan het architectonische en spirituele belang van de plaats.

Het klooster van mannen, gedeeltelijk gerestaureerd tussen 2000 en 2012, herbergt nu een landelijke gîte. De prive-eigendom van de Vrouwe blijft gesloten voor het publiek. Het hydraulische netwerk, dat na 1789 werd geplunderd voor zijn loodleidingen, illustreert de vindingrijkheid van de gietijzeren makers. De priorij symboliseert dus zowel middeleeuwse kloosterkracht als revolutionaire omwentelingen.

Externe links