Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Notre-Dame de Sept-Fontaines werd in 1129 gesticht door Hélie, heer van Mézières, en toevertrouwd aan monniken van Floreffe. Het werd in 1698 herbouwd door de premonstrates. Zijn geschiedenis werd gekenmerkt door verwoestingen, zoals die van de abdijkerk in 1794 na de verkoop als nationaal goed in 1791, waar zijn meubels en heilige voorwerpen werden verspreid in naburige kerken.

Vanaf de 19e eeuw, veranderde het landgoed meerdere malen van handen, ondergaan belangrijke transformaties: de verdwijning van het klooster en de vleugels, de toevoeging van torens, en gedeeltelijke wederopbouw na een brand in 1907. Aan het begin van de 20e eeuw werd het een pleziergoed voor industriëlen, waaronder Alfred Corneau, voordat het werd doorgegeven aan de familie Vendroux, schoonfamilie van Charles de Gaulle.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog diende het kasteel kort als hoofdkwartier voor generaal Joffre, waarna het werd omgevormd tot een casino door keizer Willem II, die dagelijks thee nam met zijn officieren. Tussen de twee oorlogen verbleef Charles de Gaulle regelmatig voor vrijetijdsbesteding en jachtactiviteiten. Na 1945 werd het beschadigde landgoed gerestaureerd en omgezet in een luxe hotel en restaurant, voordat het in 2014 werd gesloten.

De site, geclassificeerd als een historisch monument in 1980, herbergt nu een 18-holes golfbaan. In 2024 was hij gastheer van een gemeentelijk huwelijk, terwijl hij een innovatief medisch-sociaal project voor autistische mensen voorbereidde. De architectuur, het combineren van bakstenen en Louis XIII stijl stenen, met ronde en zeshoekige torens, domineert een 60-hectare heuvelachtig park.

De belangrijkste abdijen waren Louis Du Four de Longuerue (1674-1733) en Jean-François Du Resnel du Bellay (1733). Het landgoed, in handen van particuliere eigenaren zoals de Prins van Merode en Michel Nicolle, illustreert een overgang van een religieuze plek naar een aristocratische residentie, dan naar een hotel en culturele inrichting.

De familie Vendroux, met name Jacques en Jean (broer van Yvonne de Gaulle), speelden een sleutelrol bij het behoud van de site. Yvonne de Gaulle maakte er in 1978 een laatste pelgrimstocht, waarin de familie gehechtheid aan deze historische plaats, tussen religieus erfgoed, militair geheugen en werelds leven werd benadrukt.

Externe links