Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Onze-Lieve-Vrouw van Reclus, ook wel Sancta Maria de Recluso, werd rond 1142 gesticht door Sint Bernard rond de hermitage van Hugues-le-Reclus (of Hugo reclusus), een religieus die een leven van isolement koos in een droge plaats in de parochie van Saint-Prix, genaamd Fons Balimi. Deze site, oorspronkelijk een onvruchtbaar land genaamd Fontaine de Béline, werd in 1136 geschonken door Simon I van Broyes aan Hugues en zijn metgezellen. De abdij, verbonden aan de orde van Cîteaux en geplaatst onder de filiatie van de abdij van Vauclair, ervoer grote armoede, bevestigd door latere schenkingen zoals die van graaf Hugues van Baye in 1176, die de rechten op het bos van Talu bevestigen. Na de dood van Hugues-le-Reclus vereerden de dorpelingen zijn nagedachtenis door een lamp op zijn graf te houden.

De geschiedenis van de abdij blijft fragmentarisch tot 1567, toen het werd geruïneerd door de Hugenoten. In de 18e eeuw onderging de kloostergebouwen belangrijke transformaties: de oostvleugel van het klooster, een massief gebouw uit het begin van de 13e eeuw, werd gerenoveerd om monniken in boete te doen, met een gewelfde hal in een gebogen wieg die dienst deed als sacristie.Het enige middeleeuwse voorbeeld bewaard in Champagne-Ardenne. De architectonische overblijfselen, beschermd door verschillende decreten (met inbegrip van de kloostergalerijen geclassificeerd in 1980 en 2012), getuigen van zijn cisterciënzer verleden.

Tot de overige gebouwen, genoemd of geclassificeerd als historische monumenten, behoren de gevels van de 18e eeuwse kloosters, de kapel en delen van het klooster. De abdij, oorspronkelijk gewijd aan de Maagd, illustreert de cisterciënzer soberheid en spiritualiteit, en weerspiegelt de religieuze en architectonische omwentelingen die van de Middeleeuwen tot de moderne tijd doorkruisten. Zijn naam, du Reclus, bestendigt de herinnering aan zijn stichter, symbool van terugtrekking uit de wereld en toewijding.

Externe links