Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Eusèbe de Saignon Abbey, 1 km ten oosten van het dorp in het Luberon Massif, is een oude Benedictijnse abdij in romaanse stijl. Waarschijnlijk gebaseerd in de achtste eeuw op de overblijfselen van een Gallo-Romeinse villa (de villa Obaga), het is aangetoond vanaf 1004 onder de naam Beati Eusebii. Tijdens de invasies werd het gerestaureerd door de heren van Saignon voordat het in 1019 werd verbonden aan de abdij van Saint-Gilles in Languedoc. Het huidige gebouw, gebouwd aan het einde van de 12e eeuw, is een van de weinige voorbeelden van Lombard Romaanse kunst in de Provence, gekenmerkt door Lombardische bands op zijn centrale apsis.

In de middeleeuwen breidde de abdij haar invloed uit over zes bisdommen (Apt, Cavaillon, Carpentras, Glandevès, Aix en Nice). In 1431 werd ze een begin van de prins-bisschoppen van Apt en verkocht als nationaal goed aan de Revolutie. Vandaag de dag blijft alleen de abdijkerk over, getransformeerd in een schuur voordat ze een tentoonstellingsplaats werd. Gerangschikt als een historisch monument in 1996 (na inscripties in 1952 en 1993), behoudt het opmerkelijke elementen zoals gesneden hoofdsteden en smalle ruiten.

Archeologische opgravingen onthulden op haar site de resten van het Fronton Palace, een aristocratische residentie van de tweede en derde eeuw. De abdij werd geleid door klooster abdijen, vervolgens door comndataires, waaronder René Fouquet (1684 De architectuur mengt steen en tegels, met een centrale apse geflankeerd door absidiolen zonder Lombard decoraties. De zuilen van het axiale venster, overdonderd door gesneden hoofdsteden, getuigen van de artistieke rijkdom van de site.

Privé-eigendom sinds de Revolutie, de abdij is onderworpen aan erfgoedbescherming voor zijn overblijfselen en omliggende percelen (kadastre AE 90, 91, 224, 269, 270). Zijn geschiedenis, gekenmerkt door fasen van verval en wedergeboorte, weerspiegelt de religieuze en politieke omwentelingen van de middeleeuwse en moderne Provence. Beschikbare bronnen (Wikipedia, Monument) benadrukken haar rol in het regionale monastieke netwerk en haar unieke architectonische interesse.

Externe links