Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij Saint-Jean de Montierneuf werd in 1069 opgericht door Guillaume VIII d'Aquitaine, Graaf van Poitiers, in ruil voor een pauselijke dispensatie om met zijn neef Audearde van Bourgondië te trouwen. Gemachtigd door paus Gregorius VII in 1076 werd het gehecht aan de gemeente van Cluny en ontworpen om een honderdtal monniken. Paus Urbanus II wijdde het in 1096 tijdens zijn bezoek aan Poitou aan de kruistocht. De abdij, rijkelijk begiftigd door zijn stichter, werd de necropolis van de hertogen van Aquitaine.

In de 16e eeuw vernietigden de Hugenoten de graftombes, het klooster, en verbrandden de gebouwen in 1562. Ondanks pogingen tot restauratie in de 17e en 18e eeuw (werk in 1643-1644 en 1668-1672), daalde de abdij. Na de revolutie diende het als een stal (1789-1805), vervolgens werd omgezet in barakken (Quartier Dalesme) voordat het bouwen van onderwijsinstellingen in de 19e eeuw. De kerk, geclassificeerd in 1840, werd gedeeltelijk gerestaureerd door pater Sabourin (1817-1822).

De architectuur van de abdij combineert romaanse (nef, low-side) en gotische stijlen (nevet straalt uit de 14e eeuw, boogknoppen). Het schip, herbouwd na het vuur van 1562, werd verlaagd en uitgerust met een klassieke gevel in de zeventiende eeuw. De cenotaaf van Willem VIII, meerdere malen vernietigd en gerestaureerd, bevindt zich nu in het zuiden, hoewel zijn oorspronkelijke graf in het centrum van de kerk blijft. Het decor omvat overlevende nieuwe hoofdsteden, zoals de hoofdstad van de olifanten (het Sainte-Croix museum), de oudste weergave van dit dier in de Franse kunst.

De kloostergebouwen, zeer gerenoveerd, behouden slechts een 17e eeuwse kloostervleugel. De abdij, oorspronkelijk gebouwd buiten de Romeinse muren, werd versterkt in de 15e eeuw en werd geïntegreerd in het centrum met de middeleeuwse uitbreiding. Na 1787, vertrokken de laatste Benedictijner monniken. In de 20e eeuw, de site gehost ENSMA, faculteiten, en een associatieve bioscoop, Dietrich.

Belangrijke cijfers zijn William VIII, oprichter en sponsor, en Abbé Sabourin, 19e-eeuwse restaurateur. De abdij illustreert de politieke en religieuze ambities van de hertogen van Aquitaine, evenals de uitgesproken religieuze monumenten door de oorlogen van religie en architectonische revoluties.

Externe links