Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij Saint-Jean de Sorde, gelegen in Sorde-l'Abbaye in de Landes, is een oude benedictijnse abdij die minstens in de 10e eeuw is gesticht, zoals blijkt uit een donatiewet van 975. Het was een belangrijke tussenstop voor de pelgrims van Santiago de Compostela via Turonensis. De site, ideaal gelegen aan de samenvloeiing van de golven van Pau en Oloron, reeds gehuisvest een Gallo-Romeinse villa van de derde-vierde eeuw, waarvan de overblijfselen (thermisch, mozaïek, atrium) waren gedeeltelijk geïntegreerd in middeleeuwse kloosterconstructies. De abdij, beschermd door wallen in de 13e eeuw na een paring met de Sénéchal Eustache de Beaumarché, werd meerdere malen vernietigd, vooral tijdens de oorlogen van de religie (1569-1570), voordat de mauristen in de 17e eeuw werden gerestaureerd.

De kerk, gebouwd tussen de 11e en 12e eeuw, beschikt over een opmerkelijke Romaanse nachtkastje en een noordelijke gotische-stijl portaal. Het interieur behoudt 11e-eeuwse mozaïeken, geïnspireerd door Hispano-Arabische kunst, evenals een 18e-eeuwse polychrome marmeren hoogaltaar. De kloostergebouwen, herbouwd na 1665, huisvesten een klooster van drie galerijen, een capitulaire hal, en een cryptoporta met rivierpier, die de economische activiteit van de abdij weerspiegelt. Het leefde op de tienden, de ontvangst van pelgrims, en de exploitatie van de omringende alluviale landen. In 1909 en 2008 werd de abdij een historisch monument en sinds 1998 is de abdij een werelderfgoed van UNESCO.

De archeologische opgravingen, uitgevoerd tussen 1958 en 1966 door J. Lauffray, onthulden de Romeinse baden onder het Abbatial huis, evenals de gekerfde hoofdsteden van de 12e eeuw in de absidiolen, illustraties van bijbelse scènes zoals de take-off van Johannes de Doper of de presentatie van Jezus in de tempel. Deze overblijfselen, gecombineerd met mozaïeken en onregelmatigheden van het kerkelijk plan (vanwege de oude fundamenten), onderstrepen de voortdurende bezetting van de site sinds de oudheid. De abdij, verkocht als nationaal eigendom bij de Revolutie, werd gedeeltelijk gerestaureerd in de 19e eeuw, hoewel sommige wijzigingen veranderde het oorspronkelijke romaanse aspect.

Abbé Vincent de Caste is in 1665 de abdij van de gemeente Saint-Maur. Louis de Montesquiou d'Artagnan, abt in de 18e eeuw, was ook abt van Artous en Mazan, en broer van de maarschalk van Frankrijk Pierre de Montesquiou. De monniken leefden volgens de regel van Sint Benedictus, afwisselend gebed, intellectueel werk (scriptorium, bibliotheek) en materiële taken (landbouw, gastvrije pelgrims). De site, nu departementaal en gemeenschappelijk eigendom, blijft een uitzonderlijke getuigenis van de Romaanse kunst, monastieke architectuur, en de geschiedenis van middeleeuwse bedevaarten.

Toekomst

De abdij Saint-Jean de Sorde is een van de 71 monumenten en sinds 1998 zijn 7 delen van paden ingeschreven op de UNESCO Werelderfgoedlijst onder de officiële titel "Chemins de Saint-Jacques-de-Compostelle in Frankrijk.".

Het is op weg naar Via Turonensis of "Voice de Tours" die begint bij de Saint-Jacques Tower in Parijs.

Externe links