Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Paulusabdij van Besançon wordt rond 630 gesticht door de heilige Donat, discipel van Saint-Colomban, op de ruïnes van een Romeins palatium. Oorspronkelijk Benedictine, ze nam ook de regel van St.Columban. In de 11e eeuw veranderde aartsbisschop Hugues I van Salins haar in een collegiaal gewijd aan St. Maria, St. Paulus en St. Antide, met een handvest uitgesproken in 1044. De reguliere canons vervangen dan de seculieren.

De gebouwen werden gerestaureerd in de twaalfde (klooster, koor) en veertiende eeuw (gotische schip). Tijdens de Revolutie werd de kerk een nationale kerk, die diende als een stal en vervolgens een militaire winkel. Vandaag, zijn schip, het enige overgebleven overblijfsel met elementen van de klokkentoren, herbergt een lapidary reserve. De aangrenzende molen, die al in de 11e eeuw werd bevestigd, werd omgezet in een briefpapier (1473) en vervolgens een stoelmolen van Vauban.

Gerangschikt als een historisch monument in 1942 (nef) en gedeeltelijk vermeld (1972 voor de capitulaire kapel, 1995 voor de bouw van het bekken), de abdij illustreert de religieuze en architectonische evolutie bisontine. Zijn overblijfselen, zoals de klokkentoren op de binnenplaats van gemeentelijke archieven, getuigen van zijn middeleeuwse prestige. De site blijft gekoppeld aan stedelijke geschiedenis, tussen religieus erfgoed en civiel hergebruik.

Externe links