Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij Saint-Pierre de Moissac, opgericht in de 7e eeuw, is een symbolisch monument van het Franse religieuze erfgoed. Volgens de lokale traditie werd het opgericht door Clovis na een overwinning op de Wisigoths in 506, hoewel sporen van Romeinse bezetting en een meer waarschijnlijke stichting onder bisschop Didier de Cahors (630 De abdij, verbonden aan Cluny in 1047, had een gouden eeuw in de 11e en 12e eeuw, en werd een belangrijk kloostercentrum van het zuidwesten.

Het klooster, voltooid in 1100 onder Abbé Ansquitil, en het tympanum van het zuidelijke portaal (1115 De abdij werd geplunderd door de Omayyaden (719 In de 13e eeuw herstelde Bertrand de Montaigu de gebouwen na de verwoestingen van de Honderdjarige Oorlog. Gescheiden in 1626 werd het verkocht als nationaal eigendom tijdens de Revolutie, en vervolgens gedeeltelijk gered door restauraties in de 19e eeuw, met name dankzij Viollet-le-Duc.

Geklasseerd als een historisch monument in 1840 en ingeschreven als UNESCO World Heritage Site in 1998 voor zijn rol op de wegen van Santiago de Compostela, de abdij behoudt 76 historische hoofdsteden, een 31 m bij 27 m klooster, en een 6,5 m bij 4,5 m tympanum. Zijn scriptorium, bekend in de 11de en 12de eeuw, produceerde 160 manuscripten, waarvan 125 nu bewaard zijn gebleven in de Bibliothèque nationale de France. De opgravingen onthulden ook een 12e-eeuwse kapel gewijd aan Notre-Dame de Lemboulari, die zijn clusische anker bevestigt.

De architectuur combineert romaanse stijlen (low nave, klokkentoren-porch) en Zuid-Gothic (hoog schip in baksteen, 15e eeuwse gewelven). De narthex, versierd met dierenhoofdsteden, en de bovenste kamer die hemels Jeruzalem oproept, getuigen van de symbolische rijkdom van de site. De toren, versterkt in de 12e eeuw, herbergt een portaal met vegetarische ramen en een tromeau gesneden van interlaced leeuwen. De 19e eeuwse restauraties, geleid door Viollet-le-Duc, redden het klooster dat bedreigd werd door de aanleg van de spoorweg.

De abdij, nu eigendom van de staat en de gemeente, herbergt ook een orgel van Aristide Cavaillé-Coll (1863) en middeleeuwse muurschilderingen in de Hal van de Doden. Zijn geschiedenis weerspiegelt de politieke en religieuze omwentelingen van Frankrijk, van de Merovingers tot de Revolutie, tot de kruistochten en de godsdienstoorlogen. De site blijft een plaats van bedevaart en een uitzonderlijke getuigenis van middeleeuwse kunst en spiritualiteit.

Toekomst

De abdij Saint-Pierre de Moissac is een van de 71 monumenten en 7 delen van paden die sinds 1998 op de UNESCO Werelderfgoedlijst zijn ingeschreven onder de officiële titel "Chemins de Saint-Jacques-de-Compostelle en France.".

Het is op weg naar Via Podiensis, of "Voy du Puy," van Puy-en-Velay naar het Baskische dorp Ostamat, waar het zich aansluit via Turonensis en via Lemovicensis kort daarvoor verzameld.

Externe links