Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Sainte-Catherine-du-Mont de Rouen, oorspronkelijk genoemd klooster van de Heilige Drie-eenheid van de berg Rouen, werd in de 11e eeuw gesticht door Gosselin, burggraaf van Rouen, Heer van Arques en Dieppe. Dit Benedictijnse mannelijke klooster, gewijd aan Saint Catherine van Alexandrië, stond op de berg Sainte-Catherine, met een strategische positie met uitzicht op de stad. Zijn eerste abt kwam uit de abdij van Saint-Ouen in Rouen. Onder zijn weldoeners waren grote Normandische persoonlijkheden, zoals William de Veroveraar, zijn vader Robert, hertog van Normandië, of Enguerrand de Marigny, die er een stenen trap had gebouwd in 1312 om de toegang van Rouen te vergemakkelijken.

De abdij had een belangrijke invloed op de stichting en testte diverse andere religieuze instellingen in Normandië: de abdij van Saint-Pierre-sur-Dives (1043), de abdij van Tréport (1030), en de abdij van Cormeilles (1053). In 1045 werd de oprichter Gosselin er monnik voordat hij daar in 1130 voor het grote altaar van de nieuwe kerk werd begraven. De site, vaak betwist vanwege zijn militaire waarde, werd zelfs omgezet in een citadel in de 12e eeuw, met een kasteel gebouwd door Hugues de Gournay en Étienne d'Aumale in 1118 om de aanhangers van Guillaume Cliton te weerstaan.

De abdij trok ook onderscheiden pelgrims aan, zoals koningin Maria van Brabant (1276) of koning Lodewijk de Hutin (1314), terwijl Karel V het drie keer bezocht (1369, 1370, 1377). Ondanks zijn prestige werd het vernietigd in januari 1597 door Henri IV, zijn eigendom werd overgedragen aan de Chartreuse de Bourbon-lèz-Gaillon. Vandaag de dag zijn de overblijfselen, gelegen aan de kust van Sainte-Catherine in Rouen, beschermd als historische monumenten sinds 1993, naast de ruïnes van de Priorij Saint-Michel en het Fort van Sainte-Catherine.

De site illustreert het belang van Normandische abdijen in de Middeleeuwen, zowel als spirituele centra, plaatsen van macht, als strategische punten. De vernietiging in de 16e eeuw markeerde het einde van een tijdperk waarin deze instellingen een sleutelrol speelden in het politieke en religieuze evenwicht in de regio. Recente opgravingen en beschermingen behouden haar geheugen, ondanks de bijna totale verdwijning van haar gebouwen.

Externe links