Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Sainte-Marie de Lagrasse, gelegen in de Aude in Occitanie, vindt zijn oorsprong in de achtste eeuw onder impuls van Abbé Nimphibius. Volgens een handvest van 779 bewaard in de afdelingsarchieven, beschermde en begiftigde Karel de Grote het klooster en gaf het geestelijke en tijdelijke invloed tot de 11e eeuw. Zijn bezittingen verspreidden zich vervolgens van de Albigeois naar Zaragoza. De Romein van Onze-Lieve-Vrouw van Lagrasse (11e eeuw), een lokale epische tekst, schrijft aan de keizer de stichting en de wijding van de abdij toe, hoewel dit verhaal de legende en de reconstructie van de Gotische kerk op romaanse basis combineert.

In de 12e en 13e eeuw speelde de abdij een vreedzame rol tijdens de kruistocht tegen de Katharen, die de verzoening van de steden Béziers en Carcassonne met de kroon en de kerk vergemakkelijkte. Saint Louis erkent deze bemiddeling. Echter, vanaf de 13e eeuw begon een daling, veroorzaakt door overmatige rijkdom en vervolgens de Honderdjarige Oorlog. Pater Auger de Goenx (1279 De abdijkerk, herontworpen, behoudt sporen van defensieve kransen.

In de 16e eeuw lanceerde de eerste handelsabt, Philippe de Lévis, de bouw van een onafgemaakte klokkentoren (1537). De 17e eeuw werd gekenmerkt door de hervorming van het religieuze leven van de heilige Maur (1663). In de 18e eeuw moderniseerde bisschop Armand Bazin de Bezons, Abbé de Lagrasse, de gebouwen met een klassiek klooster in okerzandsteen en een hof van eer. Bij de Revolutie werd de abdij verkocht als nationaal eigendom (1792), verdeeld in twee percelen, en viel in ruïnes in de 19e eeuw. Geclassificeerd als een historisch monument in 1923, de restauratie begon in 1932, met mislukte pogingen om terug te keren naar religieus leven.

In 2004 werd het "grote deel" verlost door de reguliere kanunniken van de Moeder Gods, die de religieuze roeping herstelden, terwijl het middeleeuwse "kleine deel" eigendom werd van het departement Aude. Deze laatste, die sinds 2007 toegankelijk is voor het publiek, herbergt een cultureel centrum gewijd aan boeken en erfgoed. De restauratie van het klooster (18e eeuw) werd in 2014 beloond met de "grote trofee van de mooiste restauratie." De abdij is een van de 18 iconische sites van de 2020 Heritage Lotto.

De abdij onderscheidt zich door zijn architectonische dualiteit: de middeleeuwse delen (XIIde-15de eeuw) staan naast de klassieke toevoegingen van de 18de eeuw. Het "hoofddeel" na dienst als militair ziekenhuis (1793 In het "kleine gedeelte" worden ondertussen tentoonstellingen en culturele evenementen georganiseerd, die de hedendaagse oogst van dit erfgoed illustreren. Restauratiewerkzaamheden worden voortgezet, ook op de kerk en achthoekige klokkentoren.

De reguliere canon gemeenschap van de Moeder Gods, opgericht in 1971 door pater Wladimir van Sint-Jan, vestigde zich in Lagrasse in 2004. Ze wordt erkend door de pontificale wet in 1997, ze leeft onder de heerschappij van Sint Augustinus, gericht haar leven op traditionele liturgie, contemplatie en het apostolaat. In 2024 onthulde de gemeenschap het misbruik van haar stichter, gedwongen ontslag te nemen in 2006 om "gezondheidsredenen" en vervolgens onderworpen aan een canonieke rechtszaak in 2009 voor seksuele prostitutie. Deze openbaringen staan in contrast met de huidige culturele en spirituele invloed van de abdij, tussen erfgoedbehoud en kloosterleven.

Toekomst

In 2004 keerde hij terug naar het klooster toen de gemeenschap de reguliere canons van de Moeder Gods kocht, terwijl het middeleeuwse deel van het klooster, het "kleine deel," eigendom werd van het departement.

Externe links