Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Saint-Jean-Baptiste du Moncel, gelegen in Pontpoint in de Oise (Hauts-de-France), werd in 1309 opgericht door Philippe le Bel op land dat in beslag werd genomen door Philippe de Beaumanoir, baili de Senlis. De koning, geadviseerd door zijn Franciscaanse biechtvader, richtte een klooster op in Clarisses, een vrouwelijke contemplatieve orde verbonden aan de Franciscanen. De bouw begon in 1309, maar werd onderbroken bij de dood van Philippe le Bel in 1314, alvorens te worden hervat in 1328 onder Philippe de Valois. De abdij werd in 1336 ingewijd door kardinaal Guy de Boulogne in aanwezigheid van de koninklijke familie en nobele dames.

De eerste twaalf nonnen arriveerden in 1335, afkomstig van de abdijen van Longchamp, Saint-Marcel en Provins. De abdij, geplaatst onder de naam Sint Johannes de Doper, verwelkomde al snel zestig nonnen uit de aristocratie, die een bruidsschat betaalden bij hun ingang. Koningin Jeanne van Bourgondië, vooral gehecht aan de Moncel, liet haar ingewanden daar achter door wil, en moedigde andere edelen aan hetzelfde te doen. De abdij genoot koninklijk inkomen, waaronder de boerderij van de Moncel, en werd een plaats van gebed voor de welvaart van het koninkrijk.

In de 14e eeuw, de abdij ervaren beproevingen zoals de Engelse plundering na de nederlaag van Crécy (1346), de zwarte pest (1348), en de schade veroorzaakt door de Grote Jacquerie (1358). De gemeente Pontpoint, die de abdij dankt, gaf hem zijn rechten in 1364, waardoor zijn autonomie werd beëindigd. Ondanks deze moeilijkheden, bloeide de abdij op dankzij haar bosprivileges en haar spirituele rol, en trok persoonlijkheden aan als Saint Colette de Corbie, die daar kort verbleef in 1402 voordat hij kritiek had op zijn gebrek aan monastieke strengheid.

In de moderne tijd, de abdij ervaren grote periodes onder Francis I, die bevestigde haar privileges in 1549 na een brand in 1526. Zij verloor echter de koninklijke gunst onder Lodewijk XIV, die de duur van het abdijschap beperkte en een abdis van haar keuze probeerde op te leggen. In de 18e eeuw, in het licht van de dalende roepingen, opende de abdij een internaat voor meisjes, gastvrij tussen 37 en 46 studenten. De Franse Revolutie klonk haar verval: verkocht als nationaal eigendom in 1792, de kerk werd afgebroken in 1795, en haar stenen verkocht.

Na de ontmanteling diende de abdij als militair ziekenhuis, wijnkelder in de 19e eeuw, en vervolgens een klein seminarie van 1923 tot 1982. Het werd gered door de Old Manoir Club uit 1984. Vandaag de dag worden de gerestaureerde gebouwen, waaronder de 14e-eeuwse gewelfde kelders en de unieke omgekeerde kaders in Europa, bezocht. De site herbergt ook een archeologisch museum en herbergt culturele evenementen, die haar koninklijke en monastieke erfgoed doorzetten.

Toekomst

De abdij is overgenomen door de Old Manoir Club sinds 1984.

We kunnen nu gebruik maken van deze uitzonderlijke omgeving om verschillende evenementen of evenementen zoals bruiloften, recepties, tentoonstellingen, concerten uit te voeren
profiterend van de grote binnenplaats, de Philippe Le Bel kamer, de gewelfde kelders en de exclusieve plaatsen in een park van 6 ha.

Externe links