Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Solignac, gesticht in de 7e eeuw (ca. 632 of 638) door de heilige Eloi, bisschop van Noyon, is een van de oudste Benedictijnse kloosters in Frankrijk. Op de plaats van een Gallo-Romeinse villa genaamd Spelius, werd het door koning Dagobert I om een religieuze gemeenschap onder de gemengde heerschappij van Sint Benedictus en Sint Colomban. De eerste abt, Saint Remacle, introduceerde monniken van de abdij van Luxeuil, waardoor Solignac een thuis van ambachten (zwaartekracht) en spiritualiteit.

In de 12e eeuw beleefde de abdij een grote architectonische boom met de bouw van de romaanse abdij met haar koepels, uniek in Limousin. Ondanks de gedeeltelijke vernietiging (vuur van 1178, Viking plundering in de 9e eeuw), werd het gerestaureerd en verrijkt, en werd een podium op via Lemovicensis richting Compostela. Pausen Eugene III en Adrien IV bevestigden zijn privileges in de 12e eeuw, terwijl keizer Frédéric Barberousse het in 1157 aanraadde.

Na eeuwen van onrust (religieoorlogen, Franse Revolutie) werd de abdij ontmanteld en veranderd in een gevangenis, kostschool, en vervolgens porselein fabriek. In 1946 maakten de Oblaten van Maria er een seminarie van, voordat het bisdom Limoges in 2011 eigenaar werd. Sinds 2021 hebben Benedictijner monniken van de Abdij van Sint-Joseph in Clairval er een kloosterleven hersteld, waardoor 1.150 jaar Benedictijnertraditie herleven.

De abdij, geclassificeerd als een Historisch Monument in 1862, combineert Romaanse elementen (nef, koepels) en Gotische elementen (13.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.3030.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30.30 Het klooster en de kloostergebouwen, herbouwd in de zeventiende en achttiende eeuw, omlijst een vierhoek gecentreerd op de kerk. Onder zijn schatten zijn een crypte toegeschreven aan Saint Theau (discipel van Saint Eloi), de kramen van de zestiende eeuw, en de glas-in-lood ramen aangeboden door Abbé Martial Bony de Lavergne (15de eeuw).

De abdij is ook verbonden met legendes, zoals die van de Saint-Eloi rots, waar de oprichter zijn hamer zou hebben gegooid om de locatie van het klooster te bepalen. Zijn middeleeuwse zegel, dat Dagobert en Saint Eloi vertegenwoordigt, getuigt van zijn koninklijke status. Tegenwoordig brouwen de monniken zelfs een ambachtelijk biertje (Monastic), dat een traditie van lokale knowhow volhoudt.

Externe links