Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Pierre-et-Saint-Paul d'Ottmarsheim, gelegen in de Haut-Rhin in de Elzas, is een 11e eeuws gebouw bekend om zijn unieke achthoekige architectuur, geïnspireerd door de Palatine kapel van Aix-la-Chapelle en de kerk van de Heilige Sepulchre van Jeruzalem. Opgericht door Rodolphe d'Altenbourg, voorvader van de Habsburgers, was het gewijd aan de apostelen Petrus en Paulus en vermeld als een historisch monument in 1841. Zijn gecentreerde plan, fresco's en koepel maken het een juweel van pre-Romeinse en Ottomaanse kunst.

De Benedictijnse abdij van St. Mary, gesticht rond 1030 door Rodolphe van Altenburg en zijn vrouw Cunegunde, was een vrouwelijk klooster onder pontificale bescherming geplaatst. Het werd in 1049 door paus Leo IX ingewijd en diende als familie necropolis. De kerk, gebouwd in kalksteen en roze zandsteen, werd vergroot in de 15e eeuw met gotische kapellen. Gedeeltelijk verwoest tijdens de Franse Revolutie, werd het in de 19e eeuw gerestaureerd.

Het gebouw leed aan talrijke branden en plunderingen, met name in 1445 door het Bazelse volk en in 1991, waar een brand zijn barokke organen van 1726 vernietigde. De opeenvolgende restauraties, waaronder die van Prosper Mérimée in de 19e eeuw, hebben zijn fresco's en architectuur behouden. Vandaag herbergt de parochiekerk een priorij van de dienaren van Jezus en Maria sinds 1991, die zijn religieuze roeping volhoudt.

De abdij was een strategische plaats, verbonden met het Huis van Habsburg en de conflicten van het Heilige Roomse Rijk. Rodolphe van Altenburg, die in 1053 overleed tijdens de Slag bij Civitate, werd daar begraven in het centrum van de achthoek. De abdijen, zoals Adelaide de Flachslanden of Elizabeth de Blumeneck, markeerden haar geschiedenis met verfraaiingswerk en pontificale bescherming. De abdij werd ontbonden in 1790, zijn eigendom verkocht als nationaal eigendom.

De architectuur van de kerk, met zijn twee verdiepingen tellende achthoek, zijn klokkentoren en zijkapellen, weerspiegelt paleo-christelijke en Byzantijnse invloeden. De grafstenen van de stichters, verplaatst in de 19e eeuw, en gedeeltelijk bewaard gebleven muurschilderingen getuigen van haar rijke verleden. Moderne restauraties hebben de briljantheid van het gebouw hersteld, terwijl moderne elementen zoals een nieuw orgel dat in 2000 werd ingehuldigd, zijn geïntegreerd.

Externe links