Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Notre-Dame d'Autrey Abbey werd in 1149 opgericht door Étienne de Bar, bisschop van Metz, na zijn terugkeer van de tweede kruistocht. Vertrouwd op de reguliere kanunniken van St Augustinus, wordt het een bedevaartsoord dankzij een relikwie van St Hubert, die vele gelovigen aantrekt. De eerste abt, Anselme, leidde het klooster tussen 1172 en 1182. De abdij, gelegen aan het zuidelijke uiteinde van de bezittingen van het bisdom Metz, speelt een belangrijke geestelijke en sociale rol in de regio.

In de 16e eeuw, na de oorlogen van Charles de Temerary, ondernam Abbé Claude Stevenel een grote restauratie tussen 1537 en 1545. Het reconstrueren van het bed, transept en noord-oost en zuidoostelijke kapellen, het creëren van een harmonieus architectonisch ensemble dat gotisch en renaissance combineert. De Sint-Hubertkapel, gebouwd in deze periode, wordt beschouwd als een van de juwelen van de Renaissance in de Vogezen, geïnspireerd door de kathedraal van Saint-Étienne in Toul. Deze werken markeren het artistieke hoogtepunt van de abdij.

De zeventiende eeuw werd gekenmerkt door herhaalde vernietiging, waardoor een volledige reconstructie van het klooster en het schip tussen 1704 en 1715. Onder het oude regime vestigden de kanunniken, hervormd door Petrus Fourier, zelfs het noviciaat van hun gemeente. In 1777 verloor Autéy zijn status als abdij toen de bisschop van Saint-Dié werd opgericht, waardoor zijn religieuze invloed werd verminderd. Deze veranderingen weerspiegelen de politieke en kerkelijke omwentelingen van die tijd.

De Franse Revolutie veranderde het lot van de abdij radicaal. Verkocht als nationaal eigendom in 1792 aan een industrieel, Mr.Colombier, werd het omgezet in een molen. De Romaanse klokkentoren is gesloopt en het schip is ingebouwd in een kanaal om de machines te voeden. De gebouwen, die worden gebruikt als arbeiderswoning, ontsnappen dus aan totale vernietiging. Deze industriële periode behoudt paradoxaal genoeg een groot deel van de structuren.

In de 19e eeuw veranderde de abdij zijn roeping meerdere malen. In 1856 vestigde bisschop Caverot een klein diocesaal seminarie onder het beschermheerschap van Maria Onbevlekt, ter ere van het dogma van de Onbevlekte Ontvangenis. In 1911 werd het een hospitaal tijdens de Eerste Wereldoorlog en in de jaren dertig van de vorige eeuw werd het weer een leerzaam monument. De gevels en daken werden beschermd in 1931, het consolideren van zijn erfgoed status.

De twintigste eeuw wordt gekenmerkt door opeenvolgende beroepen en drama. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de abdij gebombardeerd in 1944, gedeeltelijk verwoesten de klokkentoren en het schip. In de jaren tachtig vestigde de gemeenschap van Zaligsprekingen zich en opende een school, die in 2007 werd gesloten na beschuldigingen van seksueel misbruik waarbij priesters betrokken waren. Tegenwoordig onderscheidt de abdij zich ook door het botanische park van vier hectare, de thuisbasis van 2500 soorten, en een ambachtelijk bier gebrouwen in zijn naam.

Externe links