Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij Saint-Maurice van Carnoët, tussen 1170 en 1177 gesticht door Cisterciënzer monniken van Langonnet, geïmplanteerd in een strategische locatie in de buurt van de Laita en een Romeinse manier. Zijn oprichter, Maurice Duault (toekomstige Saint Maurice), vestigde er een autarchische gemeenschap ondanks een vijandige omgeving. Het handvest van donatie van hertog Conan IV staat houtkap toe, soms misbruikt als in 1566, waar de abdij wordt veroordeeld voor illegale export van hout.

De hoofdstukzaal, een overblijfsel van de 13e eeuw, overleeft de reconstructies van de 15e, 17e en 18e eeuw. De abdij, welvarend dankzij haar rivierhaven en haar landbouworganisatie, werd tijdens de revolutie verwoest. Verkocht als nationaal eigendom, werd het gedeeltelijk omgezet in een kasteel in de 19e eeuw. In 1945 verwoestte een brand de laatste gebouwen, waardoor alleen de capitulaire hal en cartrider.

De abdij werd in 1991 overgenomen door het Conservatoire du littoral. De ruïnes (hoofdkamer, abdijboerderij, oranjerie) grenst aan een bos met zeldzame vleermuizen. Bedreigd door de opkomst van het water, getuigt het van zes eeuwen van kloosterleven, tussen wonderen toegeschreven aan Saint Maurice en de landbouw.

Het landgoed, beheerd door de gemeente, biedt tentoonstellingen over Cisterciënzer leven en paden langs de Laita. Twee dijken beschermen nu de overblijfselen, terwijl overblijfselen van de IJzertijd herinneren aan de vroegere bezetting van de site. De relikwie van Saint Maurice, overgebracht in 1880, versterkt zijn geestelijke erfgoed.

De abdij heeft in 1956 (hoofdzaal) en 1995 (de hele site) een historisch monument gemaakt en illustreert de Cisterciënzer architectuur en de aanpassing aan hedendaagse ecologische uitdagingen. De geschiedenis combineert geloof, conflict (oorlog van 1944, caulianrie) en veerkracht, tussen monastieke herinneringen en milieukwesties.

Externe links