Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Combelongue, ook bekend als de abdij van Saint-Laurent, is een vooraanstaand fundament van het midden van de 12e eeuw, opgericht in 1138 door Arnauld d'Oostenrijk, graaf van Pallars, voor zijn zoon Antoine, eerste abt. Het is de enige abdij in het bisdom Couserans. De romaanse roze bakstenen architectuur, ongewoon in deze steenrijke regio, getuigt van een zeldzame mudéjar invloed in Occitanie. In 1154 verwelkomde de abdij koning Lodewijk VII op pelgrimstocht naar Santiago de Compostela en had zijn hoogtepunt in de 12e en 13e eeuw, onderdak tot een honderdtal religieuze.

In de 14e eeuw onderging de abdij de gevolgen van de zwarte pest (1353-1355), daarna de schade van de honderdjarige oorlogen en de oorlogen van de religie. In 1568 werd het verwoest door de protestanten van Tarascon. Ondanks deze daling, overleefde het onder het regime van lofbetuiging tot de revolutie. In 1789 werd ze geplunderd en verbrand, en haar laatste abt, Arnaud de Jonquet, emigreerde naar Spanje. In 1791 werd het als nationaal eigendom verkocht. Vandaag de dag zijn de overblijfselen, waaronder het koor en een spanje van de kapel, beschermd sinds 2007, en de tuinen, gelabeld "Opmerkelijke Tuin" in 2012, strekken zich uit tot een site die middeleeuws, renaissance en klassiek erfgoed combineert.

De abdij van Combelongue speelt een belangrijke religieuze en politieke rol in de regio. Zijn abt Navarrus d'Acqs, ook bisschop van Couserans, kwam in 1207 als legaat van Paus Innocentius III tussenbeide in de conflicten tussen katholieken en Katharen, met name in Montreal (Aude) en in het Colloquium van Pamiers. Dit monument illustreert zo de religieuze spanningen van de periode, maar belichaamt een bewaard gebleven architectonisch en landschapserfgoed, open voor bezoeken en culturele evenementen in de zomer.

Externe links