Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij Saint-Pierre de Montiéramey werd in 837 gesticht door de Troyen religieuze Arrémar, op grond van Aleran, 1e graaf van Troyes, vlakbij de Barse. Vanaf de oprichting verwelkomde het de relieken van Saint Victor de Plancy en trok pelgrims en donaties aan. Onder de impuls van Charles le Chauve kreeg ze in 854, 864 en 871 domeinen en privileges en werd ze een van de meest invloedrijke religieuze instellingen in het bisdom Troyes. In die tijd werden negen priories opgericht, en de naburige dorpen (Le Mesnilot, Montreuil) kwamen onder zijn bescherming te voorschijn.

In de 11e 12e eeuw bereikte de abdij zijn hoogtepunt dankzij de steun van de Champagnegraven en de Gregoriaanse hervorming. Gui III (abbé van 1137 tot 1163), dicht bij Sint Bernard, maakt het tot een belangrijk spiritueel centrum. De abdijkerk werd ingewijd in 1240, en een muur werd gebouwd voor het einde van de dertiende eeuw. De donaties nemen toe, met name van Thibaud V, graaf van Champagne en koning van Navarra, onder het abdijschap van Robert (1251.

De daling begon in de 14e eeuw met de Honderdjarige Oorlog, de Zwarte Pest (1348 De abdij, omgetoverd tot een sterke plaats, leed aan vernietiging en verkoop van goederen. In 1501 begon ze te werken onder Jacques Raguier, bisschop van Troyes, die het begin markeerde van een periode van institutionele achteruitgang. Ondanks de inspanningen van Pierre de Raynel (abbé van 1334 tot 1369), die de vestingwerken versterkte en een jaarlijkse beurs creëerde, maakten de oorlogen van de religie en de overstromingen (1437.

In de 17e tot 18e eeuw sloot de abdij zich aan bij de gemeente Saint-Vanne (1655) en onderging een wederopbouwfase. De zuidelijke vleugel van het klooster werd herbouwd in 1669, gevolgd door het abdijhuis (1715 Deze gebouwen, typisch voor de klassieke Champagne architectuur, werden als enige gespaard tijdens de Franse Revolutie (1790), waar de rest van de abdij werd vernietigd. Het huis, rechthoekig met versierde pediment, behoudt nu zijn originele elementen (paden, trappen).

De abdij heeft een rijke documentaire erfgoed, waaronder verlichte manuscripten (zoals de Sententiae van Peter Lombard, 12e eeuw) en middeleeuwse charters bewaard in de BnF en het archief van de Dawn. Zijn wapen (een zur met een zilveren sleutel en zwaard, opgestegen door een fleur de lys d'or) symboliseert zijn dubbele spirituele en defensieve rol. Na de sluiting zijn de landerijen en rechten van justitie (zoals in Mesnil-Saint-Père of Chaource) verspreid, maar de afdruk ervan blijft bestaan in het lokale landschap, vlakbij het meer van Orient (gecreëerd in 1966), dat gedeeltelijk het oude bos van het Oriënt opslokte, voorheen abbatiale eigendom.

Externe links