Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Saint-Pierre-ès-Liens de Tourtoirac, gelegen in het dal van de Auvezère in Dordogne, werd tussen 1003 en 1025 gesticht door Viscount Guier de Limoges onder invloed van de abdij van Uzerche. Ze nam de Benedictijnse heerschappij over en kreeg landschappen en kerken van de familie Vicomtal, waaronder Saint-Hilaire en Sainte-Trie. De abdijkerk, gebouwd in de 11de en 12de eeuw, presenteert een zeldzame klaverplan, geïnspireerd op Limousin modellen.

In de 12e eeuw, bloeide de abdij onder pauselijke bescherming, het verzamelen van prioriteiten en inkomens. Maar interne conflicten, zoals verkiezingsschisma's (1180) of beschuldigingen tegen Abbé Adémar de Neuville (1307), markeerden zijn geschiedenis. De oorlogen van de religie in de 16e eeuw en het begin van de 17e eeuw versneld de achteruitgang, ondanks de bouw van een abbatiale woning in 1600.

De abdij heeft in 1960 een historisch monument geregisseerd, en behoudt romaanse overblijfselen (hoofdzaal, kapel, torens) en een middeleeuws klooster. De restauraties van de 19e tot 20e eeuw, vooral op de apsidiolen (1995), bewaarden deze getuigenis van perigordine religieuze architectuur.

De opgravingen en studies (abbe de Chadois, 1959) onthulden historische hoofdsteden toegeschreven aan de beeldhouwer van Saint-Robert, die de artistieke banden met Limousin bevestigde. Vandaag de dag, de site combineert middeleeuwse ruïnes en 17e eeuwse gebouwen, illustreren haar evolutie over zeven eeuwen.

De abdij was een belangrijk spiritueel en economisch centrum, dat het land bestuurde tot aan Excideuil en Hautefort. Zijn daling begon met de verspreiding van de monniken na de oorlogen van de religie, en vervolgens zijn transformatie in een handelswaar. De abdijen, zoals Pierre de Beaupoil (XVIIIe eeuw), probeerden te renoveren, maar de revolutie bezegelde haar verlatenheid.

De opeenvolgende beveiligingen (1939, 1960, 2012) bestrijken de kerk, het abdijhuis en de omheinde muren. De geschilderde hoofdsteden en het romaanse decor maken het tot een uniek voorbeeld in Périgord, gekoppeld aan de limousine sculpturale school. Verloren archieven (kartulair) beperken de kennis van de eerste decennia.

Externe links