Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij Saint-Jean-des-Vignes, gesticht in 1076 door Hugues le Blanc op de heuvel Saint-Jean in Soissons, was een Augustijns klooster gewijd aan Sint-Jan. Hugues, de lokale heer, herstelde vijf parochies en twee molens voor zijn creatie, bevestigd door koning Filips I. Een gemeenschap van johanistische canonisten vestigde zich, volgens de regel van Sint Augustinus, met tot 90 monniken, conversanten en naaisters. De abdij werd een medisch centrum bekend om haar planten, verklarende zijn rijke bloemendecoratie.

De huidige constructies begonnen aan het eind van de 13e eeuw (cel, poorten, refter), terwijl het schip en de torens werden voltooid in de 14e tot 16e eeuw. De abdij, omgeven door een omheining, herbergde 150 monniken en beheerde 30 boerderijen en werd een grote landeigenaar. Het ontving koninklijke en seigneuriële gaven, maar de Honderdjarige Oorlog (14de eeuw) legde de bouw van wallen op. In 1414 vestigde Karel VI zijn hoofdkwartier daar tijdens het beleg van Soissons.

De piek kwam in de 15e tot de 16e eeuw met de voltooiing van de torens (1488 In 1544 heeft Charles Quint het verdrag van Crépy voorbereid. Vanaf 1566 werd het klooster vernederd door de kooplieden van de koning. In 1567 plunderden de Hugenoten van de prins van Condé haar en vernietigden ze archieven, zilverwerk en glas-in-lood. De Franse Revolutie verjaagde de overige 72 monniken in 1792 en de abdij werd omgezet in militaire behandeling.

In de 19e eeuw, ondanks lokale protesten, werd de kerk gedeeltelijk vernietigd (1809) om haar stenen te verkopen. Alleen de torens, geclassificeerd als een historisch monument in 1875, overleefden. Vandaag de dag behoren de overblijfselen tot de stad Soissons, die sinds 2016 een campagne heeft geleid om de torens te herstellen, ondersteund door overheidsmiddelen en patronage.

Externe links