Eerste certificaat van leerlooierijen XVIIe siècle (≈ 1750)
Waarschijnlijk middeleeuwse oorsprong, bevestigde activiteit.
1741 et 1787
Gegraveerde dadels
Gegraveerde dadels 1741 et 1787 (≈ 1787)
Lijsten bijgewerkt tijdens zoekopdrachten.
Début XXe siècle
Sluiting van de laatste leerlooierijen
Sluiting van de laatste leerlooierijen Début XXe siècle (≈ 2004)
Stopte voor de Eerste Wereldoorlog.
2001–2010
Archeologische opgravingscampagnes
Archeologische opgravingscampagnes 2001–2010 (≈ 2006)
Ontdekking van inscripties en structuren.
12 septembre 2011
Bescherming als historisch monument
Bescherming als historisch monument 12 septembre 2011 (≈ 2011)
Registratie van overblijfselen en hydraulische systemen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De resten van de leerlooierijen (Box B 460 tot 469), evenals de fontein, bekken en hydraulische systemen (Openbaar domein, niet kadaster): inschrijving bij decreet van 12 september 2011
Kerncijfers
Information non disponible - Geen Tannernaam geciteerd
Lijsten ontdekt, maar niet gedetailleerd.
Oorsprong en geschiedenis
De leerlooierijen van Champdeniers, gelegen in Champdeniers-Saint-Denis, zijn bewezen sinds de zeventiende eeuw, hoewel hun oorsprong waarschijnlijk dateert uit de Middeleeuwen. Deze ambachtelijke en familiefaciliteiten werkten tot aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog (1914-1918). Hun activiteiten werden georganiseerd rond de Grande Fontaine Creek, met structuren voor de behandeling van huiden: stromende waterbekkens, kalkputten ("poelen"), en metselwerk vaten voor de verwerking van leer. Archeologische opgravingen uitgevoerd tussen 2001 en 2010 onthulden inscripties uit 1741 en 1787, evenals namen van Tanners, die de historische betekenis van de site bevestigen.
De leerlooierijen hadden aanvankelijk een plankvloer voor het drogen van huiden, terwijl de bewaarde resten complexe hydraulische systemen (fontaine, bekken, kanalen) omvatten. Deze elementen, beschermd sinds 2011 als historische monumenten, illustreren traditionele looitechnieken. De lokale en familiale productie weerspiegelt de plattelandseconomie van die tijd, waar leer een centrale rol speelde in de ambachtelijke en commerciële activiteiten van de regio.
De definitieve stopzetting van leerlooierijen aan het begin van de 20e eeuw valt samen met industriële omwentelingen en mondiale conflicten, wat het einde markeert van een eeuwenoude traditie. Vandaag de dag, de site, eigendom van de gemeente, biedt een materiële getuigenis van voorouderlijke know-how met betrekking tot leerwerk, terwijl de vraag van het erfgoed en de toeristische waardering.
