Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Cro-Magnon schuilplaats is een belangrijke prehistorische site van de Upper Paleolithic, ontdekt in 1868 tijdens wegwerkzaamheden in de buurt van de Eyzies-de-Tayac, Dordogne. De arbeiders opgegraven menselijke botten, vuurstenen en garneringen, onthullen een schuilplaats onder bezet gesteente ongeveer 28.000 jaar geleden. De opgravingen onder leiding van Louis Lartet verzamelden de overblijfselen van vijf individuen, waaronder een volwassene begraven met gereedschap en schelpen.

De botten, naar het Nationaal Museum voor Natuurlijke Geschiedenis gestuurd, werden toegeschreven aan de gravencultuur. Sommige ontdekkingen werden echter verloren of verspreid, waardoor het moeilijk was om de graven nauwkeurig te lokaliseren. Het terrein, leeggemaakt na de opgravingen, bleef verlaten tot zijn classificatie in 1957 en zijn inscriptie op de UNESCO-werelderfgoedlocatie in 1979, onder de grotten versierd door de vallei van Vézère.

In 2011 werd de site overgenomen door Jean-Max Touron, die in 2014 een publieke opening organiseerde. Na een verkoop in 2023 kocht de Franse staat in november 2024 de beschutting van Cro-Magnon. Deze symbolische plaats, gekoppeld aan de ontdekking van de Man van Cro-Magnon, illustreert de archeologische rijkdom van de Dordogne en het belang ervan voor het begrip van de Prehistorie.

Recente dating bevestigt dat begrafenissen ongeveer 28.000 jaar teruggaan, tijdens de Gravettien. De vuursteen tools en trimmen elementen gevonden getuigen van de culturele en funeraire praktijken van de mensen van die tijd. Ondanks het ontbreken van in situ blijft de site een belangrijke symbolische waarde voor archeologie en werelderfgoed.

Externe links