Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Benedictijnse abdij van Hautmont, opgericht in 643 door Sint Vincent Madelgaire (of Maldegaire), graaf van Henegouwen en ambassadeur van Koning Dagobert I, geïmplanteerd op een site genaamd Altus Mons ("Hoge Berg"). Dit klooster, gewijd aan de apostelen Petrus en Paulus, ontving aanvankelijk Ierse monniken en werd een van de grootste Merovingische abdijen, die tot 300 leden herbergde. Madelgaire wijdde zich na het huwelijk met Saint Waudru aan het kloosterleven met haar en stichtte zo twee religieuze gemeenschappen: Hautmont voor mannen en Mons (België) voor vrouwen. De abdij ontvangt prestigieuze relikwieën, zoals die van paus Sint Marcel, en verwelkomt figuren als Sint Ansbert, bisschop van Rouen, verbannen door Pépin de Herstal.

In de 9e eeuw werd de abdij geplunderd, met name door de Denen in 880, nadat ze werden geïntegreerd in het Karolingische Rijk onder Lotharië I. Een aantal malen herbouwd, had het een gouden eeuw tussen 1565 en 1625 onder Gaspard Hanot's abbataat, die de gebouwen moderniseerde en daar een brouwerij installeerde. In 1589 repatrieerde Hanot de relikwieën van Sint Marcel, voorheen beschut in Bergen. De abdij, welvarend met 40% van de lokale grond en 25 boerderijen, overleefde de Franse Revolutie dankzij de interventie van Dom Ghuislain Dusart, die de vernietiging ervan in 1789 vermeden door te onderhandelen met de opstandige boeren.

Na 1791 werden de monniken verbannen en werden de gebouwen veranderd in fabrieken (glas, brasserie) of huizen. In de 18e eeuw werd de abdij volledig herbouwd: het abdijpaleis rond 1700, de oostvleugel (bibliotheek en refter) rond 1720 en de westvleugel rond 1750. Geklasseerd als Historisch Monument in 1992 en uitgebreid in 2020, behoudt het overblijfselen zoals de erepoort, grondplafonds en een gewelfde galerij. Tegenwoordig getuigen de gebouwen, deels privé, van het religieuze, economische en architectonische verleden, hoewel de kerk en het klooster tussen 1791 en 1811 verdwenen zijn.

De abdij van Hautmont speelde een centrale rol in de regio en combineerde spirituele macht (receptie van pelgrims, relikwieën), politieke invloed (links met de Merovingische en Karolingische koningen) en economische welvaart (land, molens, brouwerij). De driepolige organisatie van de kerk, religieuze (kerk en klooster) en economische (bass-cour) weerspiegelt bijna feodale autonomie. De monniken ontwikkelden ook intellectuele activiteiten, zoals een school opgericht in 829 en ambachtelijke producties (savon, bier), waardoor Hautmont een lokale motor tot de revolutie.

Onder de opmerkelijke personages, Saint Vincent Madelgaire, oprichter en voormalig Graaf, belichaamt de overgang tussen seculiere adel en kloosterleven. Gaspard Hanot (XVIth-17e eeuw) her-dynamiseerde de abdij, terwijl Dom Ghuislain Dusart (1723 Andere figuren, zoals bisschop Ansbert de Rouen of pater Jean Brisselot (confessor van Charles Quint), illustreren zijn invloed. De huidige, zij het fragmentarisch, biedt een overzicht van de klassieke architectuur en de aanpassing ervan aan post-revolutionaire industriële toepassingen.

Externe links