Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Notre Dame de Montmorel Abbey, gelegen in Poilley in het Kanaal, werd opgericht in de 12e eeuw door twee lokale families, de Subligny en de Du Homme. Oorspronkelijk een priorij afhankelijk van de abdij van Saint-Victor in Parijs, werd opgericht als abdij in 1162 dankzij de landdonaties van Ruallen du Man en John de Subligny, bevestigd door koning Hendrik II van Engeland. Het werd in 1195 onder bescherming van Richard Cœur de Lion een van de vijf abdijen van het bisdom Avranches, naast Savigny en Mont-Saint-Michel.

In de middeleeuwen had de abdij een actief kloosterleven, met tot vijftien reguliere kanunniken van Sint Augustinus die er in de dertiende eeuw woonden. Ze had priories, parochiekerken (zoals die van Poilley en Ducey) en een lepra. De geschiedenis werd echter gekenmerkt door conflicten: geplunderd door Anglo-Navarische troepen in 1354 tijdens de Honderdjarige Oorlog, vervolgens bezet tijdens de Honderdjarige Oorlog onder het abdijschap van Willem van de Mens (1406 De godsdienstoorlogen in de 16e eeuw zorgden voor een aanzienlijke vernietiging, waarvoor in 1602 een gedeeltelijke wederopbouw nodig was.

In de moderne tijd werd de abdij in 1659 hervormd door de kanunniken van de Franse gemeente, maar de achteruitgang begon in de 18e eeuw. In 1721 werd het toevertrouwd aan Henri François Xavier de Belzunce, aartsbisschop van Marseille, voordat het werd verkocht als nationaal eigendom in 1791 tijdens de revolutie. Alleen het abbatiale huis, overblijfselen van het klooster (in 1980 geclassificeerd) en hydraulische elementen blijven vandaag de dag over. De kerk, van Romaanse stijl gerenoveerd in flamboyant ogivaal, en de kloostergebouwen werden vernietigd, waardoor alleen archeologische sporen en historische beschrijvingen.

De site, gelegen op een schiereiland gevormd door de Selune en Beuvron rivieren, onderhouden een complex hydraulisch systeem, waaronder een slab en molens. Het klooster, gedeeltelijk gerestaureerd in de 15e eeuw, had romaanse en gotische archaturen, terwijl het abdijhuis, versierd met een lacrosse en een gesneden mijt, gehuisvest een priorale kamer met beschermd houtwerk. In de archieven worden ook zegels en wapenschilden genoemd die verbonden zijn aan de abdijen en de stichtende families, zoals de De Subligny.

De abdij van Montmorel illustreert de politieke en religieuze omwentelingen van Normandië, van de middeleeuwse stichting tot haar dood bij de Revolutie. Zijn overgebleven architectonisch erfgoed, beschermd als historische monumenten, biedt een fragmentarische maar kostbare getuigenis van Augustijnse kloosterleven in Neder-Normandië, tussen middeleeuwse welvaart en moderne achteruitgang.

Externe links