Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Ménec uitlijning, gelegen in Carnac, Morbihan, is een megalithische set emblematische van Neolithicum. Het strekt zich uit over 950 meter lang, gericht op zuidwest/noordoost, en heeft ongeveer 1.050 menhirs gerangschikt in 11 parallelle lijnen. Aan het westelijke einde markeert een vermijdbare behuizing van 71 menhirs, vaak ten onrechte "cromlech" genoemd, het begin van de uitlijning. Deze locatie, verdeeld in twee door de RD119 departementale weg, omvat ook een tweede segment genaamd de Toulchignan uitlijning, ongeveer 100 meter lang, met negen verschillende rijen.

De bouw van het dorp Ménec en de omliggende wegen leidde tot het verdwijnen van enkele stenen. Gerangschikt als een historisch monument uit 1889 heeft de site architectonische eigenaardigheden: de menhirs zijn georganiseerd in afnemende omvang naar het oosten, en een opmerkelijke discrepantie verschijnt met de Giant van Ménec, een menhir van 3,50 meter hoog, slanker dan de anderen. Dit blok kan behoren tot een eerdere megalithische lay-out, later geïntegreerd in de uitlijning. Het ensemble deelt overeenkomsten met de uitlijning van Kerlescan, zoals de aanwezigheid van een verhoogde behuizing, maar onderscheidt het door een tweede oostelijke behuizing en onregelmatigheden in de lijnen.

De uitlijning maakt deel uit van een groter megalithisch landschap, met bijna 3.000 menhirs verspreid over 40 hectare in de Carnac regio. Deze structuren, opgericht in het Neolithicum, getuigen van een complexe sociale en religieuze organisatie, waar stenen monumenten waarschijnlijk een ceremoniële of astronomische rol speelden. Hun methodische opstelling, gecombineerd met behuizingen en afwijkingen zoals de Ménec Giant, suggereert opeenvolgende fasen van de bouw en herontwikkeling, die de evolutie van de culturele praktijken van het tijdperk weerspiegelen.

Externe links