Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Giraumont is een megalithisch monument in de gemeente Saint-Marcel in de Ardennen. Georiënteerd op 106° van het noorden, is het 7,80 m lang en bestaat uit twee verschillende delen: een voorkamer die open is naar het oosten, 1,20 m breed, en een begrafeniskamer 5 m lang, bedekt met diatomeeën zandsteen platen. De muren, voorzien van stenen van gele klei en zwarte aarde, getuigen van een duurzame lokale bouwtechniek. De grond, bestaande uit gele klei en gemelde stenen, suggereert extractie uit een steengroeve 200 m noordoostelijk.

De herontdekking van de site in 1958 was het resultaat van opgravingen door de familie Rozoy, met de hulp van de inwoners van Giraumont. Deze megaliet, de vierde geïdentificeerd in de gemeente, is gekoppeld aan de grafgangen van de Seine-Oise-Marne cultuur, hoewel de lokale materialen (silicieuze zandstenen) verschillen van klassieke voorbeelden. In 1960 werd een historisch monument gearrangeerd, het illustreert de begrafenispraktijken van Chalcolithic in het Grote Oosten. De huidige toestand vertoont gedeeltelijke instortingen, met inbegrip van de ingestorte Westplaat, waardoor de beginhoogte van 1,20 m tot 0,30 m in het midden wordt verminderd.

Het monument ligt midden in de natuur, op een kalksteen heuvel met uitzicht op de Thin vallei, 280 m boven de zeespiegel, tussen Remilly-les-Pothées en het dorp Giraumont. Het ontwerp en de afmetingen maken het een zeldzame getuigenis van de Ardennen megalithische constructies, bestudeerd door archeologen zoals Jean-Georges Rozoy. Bibliografische referenties, waaronder publicaties van de Société préhistorique de France (1932, 1963), onderstrepen het belang ervan voor het begrijpen van de culturele netwerken van het laatste Neolithicum in het Parijse bekken.

Externe links