Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De overdekte loopbrug van Lesconil, ook bekend als Ti-ar-c Dit monument onderscheidt zich door zijn gewelfde structuur: de 18 orthostaten (verticale bandjes) zijn naar elkaar gebogen en verbinden zich aan de top zonder horizontale plaat. Het ensemble, 12,50 m lang en 2,15 m breed, was oorspronkelijk bedekt met een cairn en omgeven door een peristalith van 27 stenen, die een ovale tumulus vormen. De platen, in granodioriet, waarschijnlijk afkomstig uit de omgeving, de site is gelegen op 78 m boven de zeespiegel, in de buurt van een hoog punt.

De eerste schriftelijke vermelding van het monument behoorde toe aan de heer Halleguen, maar het was Abbé Jean-Marie Abgrall die de eerste opgraving in juli 1881, het ontdekken van een Gallo-Romeinse urn met verbrande resten. Een tweede campagne, uitgevoerd in augustus 1891 door Abgrall en Paul du Châtellier, onthulde artefacten van de Campaniforme (vazen, bijl in dioriet, pijlpunt in schalie) en een steen om de tarwe te verpletteren. Du Châtellier, die in 1884 om een classificatie als historisch monument verzocht, won pas in 1922, dankzij de tussenkomst van Alfred Devoir en Louis Capitan. De staat verwierf de site uiteindelijk in de jaren zeventig.

Volgens de lokale folklore zouden korrigans (Bretonse pinnen) de platen van de oprit gebruiken om de pallets te bespelen, wat de verspreiding van stenen rond verklaart. Deze legende, gerapporteerd door Georges Guénin in 1936, weerspiegelt de denkbeeldige verbondenheid met megalieten in Bretagne. De opgravingen suggereren ook dat de ingang, aanvankelijk gevuld met pieren, het gevolg kon zijn van een latere zoektocht naar de aangrenzende velden, zoals aangenomen door de Châtellier.

De overdekte rijstrook van Lesconil illustreert de begrafenis- en rituele praktijken van het laatste Neolithicum, met gedeeltelijk hergebruik in het Gallo-Romeinse tijdperk (verbrande urn). De unieke architectuur, gecombineerd met de rijke archeologische context (gereedschappen, keramiek), maakt het een belangrijke getuige van Armoric megalithisme. Het monument werd in 1922 geregisseerd door een historisch monument.

Externe links